پرده آهنین دیجیتال در ایران فقط یک تعبیر رسانه‌ای نیست؛ توصیفی است از مدلی که در آن زیرساخت‌های ارتباطی می‌توانند به ابزار نظارت تبدیل شوند. گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد داده‌های موبایل قابلیت شناسایی مکانی دارند، اینترنت می‌تواند به‌صورت هدفمند و مرحله‌ای قطع شود، و خدماتی مثل سیم‌کارت یا حتی دسترسی مالی ممکن است محدود شوند. این مقاله به نقش چین و روسیه در شکل‌گیری این سیستمی اشاره میکند که آن را «سیستم هیبریدی» می‌نامند؛ مدلی میان انزوای کامل کره شمالی و اینترنت فیلترشده اما متصلِ چین. در این ساختار، امکان قطع اینترنت جهانی وجود دارد، در حالی‌که خدمات داخلی فعال می‌مانند.