⋮ 𝖥𝗂𝖼𝖵𝖾𝗋𝗌𝖾 <𝟑 𝖯𝖯.ᐟ

#HisAri🦢

🏵 پوند یه قدم دیگه برداشت، فاصله بینشون حالا کمتر هم شده بود، پسر دلیل اینکارش رو نمی‌فهمید اما دیگه می‌ترسید عقب بره.

#HisAri 🦢

🏵 "پوند." ملکه گفت و منتظر به پسرش نگاه کرد.
"مهمان داری" پوند نمی‌دونست، مهمان داره یا مادرش مهمان آورده.

#HisAri 🦢

🏵 اون پسر چیزی درونش داشت که اون زن‌ها نداشتن و پوند همون شب متوجه‌ش شد.

#HisAri🦢

🏵 "هیچ‌وقت به اندازه تو خوب نبودم بابا" آروم گفت، درحالی که داشت خودش رو توی آینه نگاه می‌کرد.

#HisAri 🦢

🏵 رقصنده‌ات، انگاری روی تخت همه پیداش می‌شه." زن گفت و دوباره به اون پسر نگاه کرد.

#HisAri 🦢

🏵 "پس تو..." پوند کمی نزدیک تر شد
"هنوز نمی‌دونی هرطور شده، هروقت من بخوام باید برام اجرا کنی؟

#HisAri 🦢

🏵 برعکس افکار افراد قصر...پوند جای دیگه ای بود.
خودش هم نمی‌دونست کجاست، شاید جایی بین چشم‌های پاک آری...

#HisAri🦢

🏵 مادرش همیشه آرزو می‌کرد پوند با دوشیزه‌ای زیبا ملاقات کنه اما پوند...پوند خیلی وقت بود که قلبش رو باخته.

#HisAri🦢

🏵 "می‌تونی بهم دست بزنی پووین" صدای آروم همراه با نفس داغش کنار گوشش پخش شد.
"همیشه تونستی، فقط خودت"

#HisAri🦢

🏵 پوند به آرومی گردنش رو نوازش کرد و با صدای بم و گرفته از مستیش زمزمه کرد"بوی یاس میدی" نفس داغش پووین رو لرزوند. "گل مورد علاقه‌ام

#OneShot

"من فقط...دلم برای صدای تو تنگ می‌شه"
پووین ابرویی بالا انداخت و سرش رو از شونه‌ی مرد بلند کرد
"من که همین‌جام"

#OneShot

پووین دست‌هاش رو بالا آورد و اشاره به بسته بودنشون کرد
"دستام بستس، دهنم که بسته نیست...بازپرس"
لبخند پوند خشک شد، برای ثانیه‌ای سکوت کرد. پسر زیادی پررو بود.

#HisAri🦢

🏵 پووین، همیشه یه لحظه بود. لحظه‌ای که فقط مال خودش بود. وقتی رقص به اوج می‌رسید، پووین نزدیک می‌اومد و کف دستشو خیلی آروم، مثل پر، روی قلب پادشاه می‌ذاشت.