🟨 رستاخیز خون و شمشیر در کالبد تاریخ
چگونه کین‌خواهی انسان ایرانی را از سیاه‌چاله سوگ رهانید؟
✍🏻گفتاری از #سید #حسین_شهرستانی
🔺 پارادوکسِ سوگ؛ چگونه از دل اندوه، قدرت می‌سازیم؟
🔹در فرهنگ ایرانی، ما همواره با گسل معرفتی «سوگ و کین» درگیریم. سوگ، هستی انسان را در انفعال انجماد گرفتار می‌کند و چرخ تاریخ را از حرکت بازمی‌دارد. اما «کین‌خواهی»، نقطه گسست از این انفعال است. شاهنامه به ما می‌گوید کین، غریزه نیست؛ بلکه فرمانی است که از مصدر وحی بر کیومرث نازل شد تا تاریخ بشریت در بن‌بستِ مرگِ سیامک متوقف نشود. کین‌خواهی، یعنی بازگرداندن فاعلیت به انسانی که در سوگ مطلق، «مفعول» حوادث شده است. این دیالکتیک حیات‌بخش، همان چیزی است که تمدن ما را در میان طوفان‌ها زنده نگه داشته.
🔹نظام سلطه می‌خواهد ما را در «سوگِ دائمی» نگه دارد. آن‌ها به دنبال تبدیل کردنِ جامعه به سوگوارانی منفعل‌اند که در حسرتِ گذشته، توانِ تغییرِ آینده را از دست داده‌اند. اما درسِ بزرگِ حماسه ایرانی این است: «سوگوار، مفعولِ تاریخ است؛ کین‌خواه، فاعلِ تاریخ.» هر قطره خونِ ریخته‌شده، اگر به اراده، علم و قدرت تبدیل نشود، به نفعِ قاتل تمام خواهد شد. امروز ما بیش از هر زمان دیگر به این دیالکتیک نیاز داریم تا سوگ‌های‌مان را به مانوری برای نمایش قدرت و بازگشت داد تبدیل کنیم.
➕ گزارش کامل را در سایت فکرت بخوانید.
🔍 #بازتاب_اندیشه
فکرت | گفت‌وگویی برای ساخت فردا
🔅@fekratmedia🔅
Post #2972
77
