باز هم باغچه از غنچهء پژمرده پُر است
شهر، از مردم دل‌تنگ و دل‌آزرده پُر است

گر زمین خوردم و برخاستم ای دوست! چه غم
خاک این میکده از مستِ زمین‌خورده پُر است

گیرم از قصهء این غصه هم آگاه شدم
زندگی روز و شبش از غمِ نشمرده پُر است

بی‌سبب نیست که یادآور تنهایی‌هاست
آه از آیینه؛ که از خاطرِ افسرده پُر است

عشق حق داشت اگر تور نینداخت به آب
برکهء بختِ من از ماهی دلمرده پُر است

#فاضل_نظری | @fazelnazarigram