ماجرای نامۀ تکراری منشی ویژه‌ی رهبر شهید

🔹شهید سعید صاحبدل، منشی ویژه‌ی رهبر شهید انقلاب، در نهم اسفندماه ۱۴۰۴ در محلّ کارش در دفتر رهبری، همراه رهبر شهید انقلاب به شهادت رسید.

🔹او از دوره‌ی ریاست جمهوری جزو همکاران رهبر شهید انقلاب شده بود و پس از آن به دفتر رهبری آمد. مردی که سال‌ها در سایه‌ی سکوت، امانت و اخلاص خدمت کرد و بی‌آنکه بخواهد نامی از خود به جای بگذارد، الگویی از پایبندی به تکلیف، رازداری و ساده‌زیستی بود.

🔹خانواده شهید: حاج سعید در جلسه‌ای در دفتر رهبر شهید انقلاب حضور داشت که ایشان وارد اتاق شدند و خطاب به شهید صاحبدل فرمودند: «آمده‌ای همکار ما بشوی؟» حاج سعید، با همان سادگی همیشگی، پاسخ داد که در دفتر ریاست جمهوری مشغول گردآوری اسناد است.

🔹رهبر انقلاب فرمودند: «اسناد را سایرین هم می‌توانند گردآوری کنند؛ شما به دفتر ما بیا.» این دعوت، تنها جابه‌جاییِ محلّ خدمت نبود؛ بلکه نشانه‌ی اعتمادی بود که به شخصیّت و منش او وجود داشت.

🔹روزی نامه‌ای را خدمت رهبر شهید انقلاب برد و ایشان فرمودند نامه تکراری است؛ حاج سعید از تکراری بودن نامه خبر نداشت، زیرا نامه‌های محرمانه را نمی‌دید و خود را مجاز نمی‌دانست از محدوده‌ی مسئولیّتش فراتر برود.

🔹در جریان جنگ ۱۲ ‌روزه نیز از آرامش و اعتماد او روایت‌هایی نقل شده است. در آن روزهای دشوار، هنگامی که برای همۀ مردم امکان فراهم کردن پناهگاه وجود نداشت و رهبر شهید انقلاب نیز به همین دلیل در پناهگاه حضور نیافتند، جمله‌ای بر زبان ایشان جاری شد: «این مملکت، مملکت امام زمان عج است و آسیبی به آن وارد نمی‌شود.» حاج سعید، در چنین فضایی، همچنان همان خادم آرام و وظیفه‌شناس بود.
@Farsna