طبق فقه شیعه اگر دشمنان، زنان و کودکان خود یا مسلمانان را سپر خود کنند، آیا کشتن آنها جایز است؟
محقق حلی از مراجع شیعه می‌گوید: بله.
وی در کتاب شرائع الاسلام ج۱ص۲۸۳ درباره چگونگی جنگ با کفار می‌نویسد:
«اگر کفار، زنان و کودکان خود را سپر بکنند یا اسرای مسلمان را سپر بکنند، می‌توان زنان و کودکانشان یا اسرای مسلمان را کشت اگر برای پیروزی در جنگ راه دیگری نباشد....» 😡
«... در مورد دروس تحصیل و تحقیق حوزه‌ها، این جانب معتقد به فقه سنتی و اجتهاد جواهری هستم و تخلف از آن را جایز نمی‌دانم.»
(صحیفه امام خمینی ج۲۱ ص۲۸۹)
در روایت حفص بن غیاث از جعفر صادق چنین آمده است:
«عَنْ مَدینَةٍ مِنْ مَدائِنِ الْحَرْبِ هَلْ یَجُوزُ انْ یُرْسَلَ عَلَیْهَا الْماءَ اوْ تُحْرَقَ بِالنَّارِ! اوْ تُرْمَی الْمَنْجَنیقُ حَتّی یُقْتَلُوا وَ مِنْهُمُ النِّساءُ وَ الصِّبْیانُ، وَالشَّیْخُ الْکَبیرِ، وَالْاساری مِنَ الْمُسْلِمینَ، وَ التُّجارَ؟ فَقالَ: یُفْعَلُ ذلِکَ بِهِمْ، وَ لایُمْسَکُ عَنْهُمْ لِهوُلاءِ وَ لادِیَةَ عَلَیْهِمْ لِلْمُسْلِمینَ وَ لا کَفَّارَةِ»
«شهری که مردمش محارب و با مسلمانان در حال جنگ هستند، آیا می‌شود آنان را با رهاکردن آب یا سوزاندن یا پرتاب سنگ به وسیله منجنیق کشت در صورتی که میان آنان زنان و کودکان و پیران و همچنین و اسیران از مسلمانان، و اهل تجارت وجود داشته باشند؟ فرمود:
بخاطر چنین افرادی نباید از کشتن دشمنان و دست یافتن به پیروزی صرف نظر کرد، و می‌توان تمامی راه‌های مذکور در سؤال را برای نابودی دشمن انجام داد و اگر مسلمان‌ها در جنگ کشته شدند، دیه و کفّاره ندارند.» محمد بن حسن حر عاملی
وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۴۶، دار احیاء التراث العربی، بیروت.
ظاهرا هر دو طرف توجیهی برای رفتار غیرانسانی در دستورات دینی خود می‌یابند. اینگونه نیست؟
اما اگر عوام هردو طرف از پاسخ مستقیم به آن به بهانه های مختلف می‌گریزند نباید نام آدمی برآنان نهاد. یا ناآگاه و احمق اند یا خود را به حماقت می‌زنند یا از درون برده‌های ایمانی و غیراخلاقی هستند که با مظلوم نمایی و براساس وظیفه سر می‌برند و می‌سوزانند و یا اینکه با تقبیح ظاهری عمل طرف مقابل، کار همگنان خویش را توجیه می‌کنند.
پس باید گفت به امید روزی که ادیان:
کشتن غیرنظامیان با هرعقیده و آیینی، را محکوم و زشت تلقی کنند.
ادامه را بخوانید👇
.