#سوگیری‌ شماره ۱۰

💠 بردباخت‌ انگاری 💠

ذهن تمایل دارد موقعیت ها را مانند یک بازی بپندارد که گویی در آن بردِ یکی مساوی باخت دیگری‌ست.

بردباخت‌انگاری بر پیش‌فرضی پنهان استوارست که گویی « در روابط اجتماعی ، پول ، خوشی و موفقیت محدودیت دارد و موفقیت یک نفر ( یا یک کشور ) به قیمت فقیر شدن فردی دیگر به دست میاید.»

در مذاکرات قرار دادهای سیاسی و قضاوت راجع به آن، این سوگیری‌ ، موثرست.
مخالفت های نژادپرستانه نسبت به پذیرش و اختصاص امکانات به مهاجران ازین سوگیری متاثرست.(بسیاری از موفقیتهای کشورهای پیشرفته باکمک و بدست مهاجران صورت پذیرفته.)

- پدر خانواده که گمان می‌کند هرچه فرزندش بیشتر به همسرش عشق بورزد یعنی خانواده‌اش را کمتر دوست دارد.

نمونه‌هایی از گرفتاری در دام بردباخت‌انگاری‌اند.

هرچند موقعیت‌های زیادی در زندگی از الگوی برد یا باخت پیروی می‌کنند و برد یکی به قیمت باخت دیگری به دست می‌اید.
مثلا وقتی کسی با فریب و کلاهبرداری و رانت به ثروت یا قدرت می‌رسد.اما بسیاری مواقع چنین چیزی حاکم نیست.

در همه تعاملات روزمره‌ی ما -از تعامل عاطفی با خانواده تا گرفتن کالا یا خدمات از فروشگاه ، راننده تاکسی و...- انتفاع دوسویه کم و بیش برقرارست.
علاوه بر آن، انتفاع دو سویه پایدارتر نیز هست. چنان در یک تعامل (رابطه/قرارداد و...) یک طرف آسیب ببیند، هرچقدر ضعیف باشد، تمایل خواهد داشت انتقام آن باخت را بگیرد، چرا که اون نیز گمان می‌کند آسیب به طرف مقابل، باعث جبران باخت می‌شود.

این سوگیری باعث رفتارهای لجبازانه می‌شود:
گاهی ما گمان می‌کنیم اگر کسی با ما دشمنی ورزیده و به ما آسیب زده، می‌توانیم با ضربه زدن به منافع او ، خسارت‌مان را جبران کنیم ، حال آنکه ممکن‌ست درمواردی ، صلح و سازش و گذشت منافع بیشتری عاید ما کند و از افزایش خسارت جلوگیری کند.

Zero sum bias

@soogiri
سایر موارد
t.me/FarazTed/26104