#پیوست فیلم
شواهد باقیمانده فرگشت انسان

بدن شما یک موزه است، پر از یادگارهای باستانی که هیچکس دیگر واقعا به آنها نیاز ندارد. از دندان عقلتان تا توانایی عجیبِ بعضی از ما در جنباندن گوش‌هایمان، بسیاری از وجوه ما در قامت یک انسان نشان‌دهنده‌ی چیزهایی‌ست که نیاکان ما برای بقا به آنها نیاز داشتند.

همانطور که این ویدیو از Vox توضیح می‌دهد، این بقایای عجیب، که فقط به این خاطر باقی ماندند که آنقدر هزینه‌بردار نیستند که طی چند هزار سال محو شوند، فقط در چارچوب فرگشت از طریق انتخاب طبیعی توجیه‌پذیرند.

می‌توانید یکی از آنها را همین الان ببینید: اگر دستتان را کشیده نگه دارید، و انگشت شست و انگشت کوچک خود را به هم برسانید، احتمالا یک تاندون برجسته را در میان مچ خود مشاهده می‌کنید. اگر این تاندون را ندارید، شما جزو ۱۰ تا ۱۵ درصد از انسان‌های روی زمین هستید که بدون این خصوصیتِ قابل توجه در یک یا هر دو دست به دنیا آمده‌اند.

این تاندون به ماهیچه‌ی دراز کف‌دستی (palmaris longus) متصل است، ماهیچه‌ای که اکثر ما داریم، ولی به نظر می‌رسد هیچ دلیل خاصی برای بودن آن وجود ندارد. همانطور که در ویدیو توضیح داده شده، یافته‌های تحقیقات نشان می‌دهد وجود این عضله در ساعد دستی متمایز یا قدرت چنگال بیشتری نسبت به افرادی که این عضله را ندارند به ما نمی‌دهد. در واقع آنقدر کم اهمیت است، که جراحان بعضا آن را برداشته و برای عمل‌های بازسازی و زیبایی در دیگر نقاط بدن استفاده می‌کنند.

پس چرا ما صاحب چنین عضله‌ی بی‌مصرفی هستیم؟ دانشمندان یافته‌اند، در حالی که ماهیچه‌ی دراز کف‌دستی امروزه در بسیاری از گونه‌های پستاندار وجود دارد، ترقی‌یافته‌ترین آن در موجوداتی است که از ساعد خود برای حرکت استفاده می‌کنند -مثل لمورها و میمون‌ها.

یکی دیگر این است: آیا می‌توانید سه عضله‌ی اطراف گوش خود را طوری کنترل کنید که گوشتان حتی کمی بجنبد؟ در اینصورت شما در حال تایید این هستید که یکی دیگر از این بقایای فرگشتی چگونه از یک ابزار حیاتی برای نیاکان ما به یک تردستیِ دورهمی که در انسان‌ها کسی به آن اهمیت نمی‌دهد تبدیل شده است.

دقیقا مثل بسیاری از حیوانات شب‌زی -مثل خرگوش‌ها، آهوها و گربه‌ها- که امروزه روی دامنه‌ی گسترده‌ای از زوایا که گوششان می‌تواند پوشش دهد تکیه می‌کنند تا منبع صدایی را تشخیص دهند، موجوداتی که ما از آنها فرگشت یافته‌ایم میلیون‌ها سال پیش از روشی مشابه استفاده می‌کردند. و ما «ابزاری» که مورد استفاده‌ی آنها بود را کاملا از دست نداده‌ایم.

همانطور که Vox اشاره می‌کند، انسانها نه تنها این سه عضله که در حرکت گوش‌ها دخیل هستند را حفظ کرده‌اند، مطالعات نشان داده است که این عضلات همچنان به صدا واکنش نشان می‌دهند. واکنش این عضلات آنقدر قوی نیست که باعث حرکت گوش‌های ما شود، ولی به نظر می‌رسد آنها حداکثر تلاش خود را به کار می‌بندند.

از سیخ شدن مو و استخوان دنبالچه، تا عمل دوست‌داشتنیِ نوزادان وقتی به هر چیزی که در مقابل دستان کوچکشان قرار گیرد چنگ می‌زنند، مثال‌های بسیارِ دیگری از چیزهای عجیبی که در بدن ما هست وجود دارد، که به توانایی‌های نیاکان باستانی ما اشاره دارد.

sciencealert.com/watch-proof-of-evolution-that-you-can-find-on-your-own-body

فیلم
t.me/FarazTed/20473