فراخبر | مهندسی «روایت خلأ امنیت»؛ بازتولید حضور بی‌پایان در خاورمیانه

خبرگزاری رویترز در گزارشی با عنوان «حمله داعش به پلیس عراق در نزدیکی کرکوک یک کشته برجای گذاشت»، رخدادی تروریستی را پوشش داد.

رویترز بی‌درنگ در لید و متن گزارش خود، این تک‌حمله ایذایی را به تحولات اخیر پیرامون «توافق کاهش نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و خروج تدریجی نظامیان» پیوند زد؛ چارچوب‌بندی معناداری که پیام غیرمستقیم آن برای مخاطب روشن است: عقب‌نشینی آمریکا مساوی است با احیای فوری تروریسم.

اما وقتی لایه‌های ژورنالیسم مسلط را کنار می‌زنیم، با دو تحریف و سانسور ساختاری روبه‌رو می‌شویم:

نخست اینکه حضور بیست‌ساله و سنگین ارتش آمریکا در عراق نه‌تنها مانع از ظهور یا عملیات‌های پراکنده بقایای داعش نشد، بلکه اساساً شبکه پایگاه‌های فرامرزی و اشغالگری نظامی، بزرگ‌ترین کاتالیزور بی‌ثباتی ساختاری در منطقه بوده است.

دوم، این گزارش با سانسور ظرفیت‌های رزمی نیروهای دفاعی و بومی عراق (ارتش و پلیس فدرال)، این کشور را سرزمینی ذاتاً ناتوان از تأمین امنیت خود تصویر می‌کند؛ کشوری که اگر «چتر حمایتی پنتاگون» از بالای سر آن برداشته شود، در ورطه سقوط قرار می‌گیرد.

این شیوه بازنمایی، نمونه‌ای کلاسیک از مهندسی «روایت خلأ امنیت» در رسانه‌های غربی است.

در این منطق رسانه‌ای-نظامی، هر رخداد ناامنی در دوران گذار یا خروج، به عنوان سندی دال بر ضرورت بازگشت یا دست‌کم حفظ شکل جدیدی از مداخله (در قالب پایگاه‌های کوچک‌تر، عملیات‌های پهپادی و حضور پایدار مستشاری) صورت‌بندی می‌شود تا چرخه جنگ‌های بی‌پایان امپراتوری هرگز متوقف نشود.

آنچه خواندید برگرفته از کتاب «The United States of War: A Global History of America's Endless Conflicts, from Columbus to the Islamic State» نوشتۀ دیوید وین، منتشرشده در University of California Press با تاریخ اکتبر ۲۰۲۰ است. /فراز

@farazdaily