👈طلاق سازمانی

استعفای عاطفی نوعی جدایی ذهنی و احساسی کارمند از سازمان است. در این حالت، شخص از نظر احساسی خود را از شرکت جدا می‌داند و دیگر علاقه‌ای به سازمان ندارد؛ اما همچنان به‌صورت فیزیکی در محل کار حضور دارد. این کارمند مسئولیت خود را محدود به ثبت ساعت ورود و خروج می‌داند، میلی به پیشرفت ندارد، پیشنهاد خاصی نمی‌دهد و حتی اگر متوجه تهدیدی برای شرکت بشود، برایش مهم نیست. این موضوع عواقب جدی و هزینه‌های زیادی مانند کاهش بهره‌وری، افزایش غیبت، افزایش نرخ ترک خدمت و کاهش خلاقیت برای سازمان به‌دنبال دارد.
این پدیده شبیه به «طلاق عاطفی» در زندگی زناشویی است؛ جایی که زن و شوهر زیر یک سقف زندگی می‌کنند؛ اما هیچ مهر و محبتی بینشان نیست و تنها نقطه‌ی اتصالشان همان قرارداد محضری است. دلیل اصلی در هر دو حالت این است که یک طرف یا هر دو طرف به‌دلیل‌هایی نمی‌خواهند یا نمی‌توانند به‌طور کامل جدا شوند.

عدم دریافت حقوق کافی
دستمزد و حقوق دریافتی پایین، از اولین و بزرگترین علت‌های کناره گیری احساسی از کار است. واضح است که اگر دستمزدی که مدیران به کارمندان خود می‎‌پردازند متناسب با تخصص، مهارت، تجربه، سابقه کاری و همینطور تعداد ساعات کاری آن‌ها نباشد، طی مدت زمان کوتاهی کارمندان انگیزه و هیجان سابق را از دست داده و مجبور به ترک سازمان می‌شوند

هرچند راه‌های بسیار زیادی برای حفظ کارکنان و عدم کناره گیری عاطفی آن‌ها وجود دارد اما رعایت تناسب میان دستمزدها و شایستگی‌های افراد، محترم شمردن کارمندان، برقراری ارتباط سازنده در شرکت، ایجاد تنوع و چالش‌های شغلی، تشویق کارکنان، آموزش مهارت‌های نرم و ایجاد بسترهای امنیت شغلی برای کارکنان و روش‌هایی از این دست می‎‌تواند کارمند را به سازمان دلگرم کرده و پدیده استعفای عاطفی را به طرز چشمگیری کاهش دهد.

❇️ فرا نو، نگاهی نو
▶️ @faraaano