از جمله مواردي كه بيمار در خواب مي بيند عبارتند از:
1- اژدهاهايي سياهرنگ، 2- سگ ها و گربه ها (يي كه به او حمله مي كنند)،
3- شتر (هاي افسار گسيخته كه به سوي او شتابان در حركتند و ...)،
4- قبرستان،
5- زباله دان‌ها،
6- پرت شدن از ارتفاعي بسيار بلند،
7- غرق شدن در آب و غيره.

28- سخن گفتن زياد در اثناي خواب و هم‌چنين صدايي كه در اثر برخورد دندان‌ها و اصطكاكشان ايجاد مي شود و آه و ناله كردن شخص در خواب از ديگر علايم بيماري است.

29- احساس مي كند چيزي سنگين در هنگام خواب بر روي سينه او گذاشته شده است.

30- راه رفتن در اثناي خواب و بيدار شدن مكرر از خواب و هم‌چنين بيدار شدن از خواب در حالي‌كه ترس وجود او را فرا گرفته از ديگر علايم بيماري به شمار مي آيد كه نشان مي دهد بيمار جن زده است يا از چشم زخم

آسيب ديده است.

 

2- آسيب ها و حالاتي كه در اثناي تعويذ در بيمار ظهور مي يابد:

حالات و آسيب‌هايي كه در اثناي تعوذي خواندن توسط راقي در بيمار ظهور مي يابد عبارتند از:

1-           سردرد و تشنج.

2-           سينه تنگي (و افسردگي).

3-           تحرك و تكان خوردن بيش از اندازه مژه ها.

4-           بلند فرياد زدن

5-  احساس درد در ناحيه شكم و نفخ شكم و همچنين ايجاد صداهاي ناهنجار در ناحيه روده ها و شكم بيمار.

6-  تغيير كردن صداي بيمار و ايجاد صداهاي عجيب و غريب توسط او.

7-           ورم كردن يكي از شاهرگ‌هاي گردن مريض.

8-           غالب شدن خواب يا چرت بر مريض.

9-           خنديدن يا گريه كردن بي موقع.

10- سرگيجه، حالت تهوع و استفراغ چيزهاي غيرطبيعي در اشكال و رنگ‌هاي مختلف.

11- سردرد شديد.

12- احساس سنگيني از اطراف خويش و (در نهايت) بيهوشي و هم‌چنين تب بسيار يا سرد شدن بيش از حد بدن.

13- احساس اين‌كه انگار چيزي به سرعت از كنار او مي گذرد.

14- احساس انواع درد در قسمت‌هاي مختلف بدن به نحوي كه انگار درد در بدن او جا به جا مي‌شود.

15- تكان خوردن برخي از اعضاي او (بدون اراده).

16- زياده گشتن بلغم ( در دهان و گلو).

17- انحراف ظاهري در چشم (و كم شدن بينايي).

18- بيهوده سخن گفتن (و گفتن چيزهايي كه از ذهن فعال و دانا سرچشمه نگرفته است).

19- زياده عرق كردن به خصوص در ناحيه پشت.

20- خون ريزي ناگهاني بيني كه عواملي چون سرماخوردگي و غيره عامل آن نباشد.

21- خميازه هاي مداوم يا آه سرد كشيدن.

22- خارش يا سرخ شدن پوشت و يا ظاهر شدن دانه هايي روي پوست.

23- احساس ناراحتي شديد و بي طاقتي در اثناي تعويذ و رغبت نداشتن به تكميل شدن تعويذ.

24- لرزش شديد در ساير قسمت هاي بدن.

25- تنگي نفس (به نحوي كه نفس كشيدن به سختي و با صدايي بلند انجام گيرد) و از هوش رفتن.

26- سياه شدن چهره و شاداب شدن و سفيدي آن پس از اين‌كه مريض استفراغ كرد.

27- تراوش بويي بسيار بد و ناخوشايند از معده و دهان.

28- طپش شديد دل و زياد شدن آن در اثناي تعويذ.

29- خيره شدن يا بسته شدن چشم‌هاي بيمار.

30- احساس تلخي در دهان به هنگام نوشيدن آبي كه بر آن آياتي از قرآن خوانده شده است.

خواندن قرآن

دستت را بر روي پيشاني مريض قرار ده
و
آيات رقي(تعويذ) را با ترتيل و حضور قلب بخوان،
رقيه هايي كه با صداي بلند خوانده شود
از صداي آهسته بهتر است زيرا مريض مطمئن مي شود و به آيات قرآن كه بر او تلاوت مي شود گوش مي دهد و هم چنين مريض مي فهمد كه چگونه وجودش درمان مي شود.

نيت قرائت

حضور قلب و خالص گردانيدن نيت براي خداوند در رقيه از مهمترين كارهاست
و
خواندن قرآن بايد با اين نيت باشد كه خداوند سبحان و متعال مريض را با راحتي و اطمينان شفا بخشد و او را منت نهد و قرائت بايد با اين نيت ها باشد:

قرائت قرآن به نيت هلاكت و نابودي

قرائت قرآن به نيت باطل كردن سحر

قرائت قرآن به نيت سوزاندن و عذاب دادن شيطان

قرائت به نيت جذب و احضار شيطان

قرائت به نيت طرد و دور كردن شيطان

قرائت به نيت برطرف كردن مصيبت هاي چشم زخم

شايسته است

كه قرائت به
نيت جذب
و احضار بر بيمار جز در حالت مشخص شدن از وجود مس يا مورد خطاب قرار دادن شيطان يا جذب جن،
يا جذب جن در جسد بيمار تا ناراحتي بر بيمار نماند،
باشد و خواندن قرآن بر شيطان سخت تر است
زيرا قرائت به نيت جذب و احضار مريض را در نارحتي قرار مي‌دهد و آن به خاطر آشكار شدن جن بر سرشت آدمي و تصرفاتش است اما ممكن است قرائت به نيت جذب و احضار در ابتداي رقيه و در آخر قرائت رقي به نيت طرد و دور كردن و هلاك خوانده شود و مريض را ترك نكند تا اين كه از خارج شدن جن مطمئن شود.

و هم چنين قرائت به نيت عذاب دادن و سوزاندن جن روي مي دهد.

قرائت با اين نيت در قرائت هاي تنهايي طولاني بسيار سودمند است اما بر هر مصيبت ديده اي كارساز نيست در نتيجه شايسته است قرائت بر مريض با اين نيت خوانده نشود تا در آن حرمت هاي زير نگه داشته شود