✍️ شهر بابل، که در آیه 102 سوره بقره بدان اشاره شده،
در قلب بین النهرین و در منطقه عراق امروزی قرار داشت.
بابل در آن زمان، مرکز تمدن های بزرگ و کانون علوم نجومی و ریاضیاتی بود.
در علوم غریبه، بابل محل تجمیع دانش های کواکبی یا آسترولوژیک بوده که از طریق اختران و کواکب با زمین ارتباط برقرار می کردند.
نزول دو ملک هاروت و ماروت در بابل، در عصر حضرت سلیمان علیه السلام، به نحوی پیوند آسمان با زمین را می رساند.
و بابل این بستر را داشت؛ چرا؟ چون تبدیل شده بود به یکی از قدرتمندترین قطبهای انرژی زمینی.
حضرت سلیمان علیه السلام در بیت المقدس یا اورشلیم بود و سرزمین کنعان، فلسطین امروزی.
قلمرو سلیمان در شمال غربی منطقه بین النهرین بود.
کنعان در اقلیم منطقه ای مدیترانه ای بود، با آب و هوای کوهستانی و ساحلی؛
بابل در اقلیم نیمه گرمسیری و رودخانه ای.
اورشلیم نقطه ی روشن و نورانی بود و بابل نقطه ی تاریک و ساحرانه!
یکی نور بود و دیگری ظلّ.
؛●➼┅═❧┅🕊┄═❧┅●
زهراحبیبی مشکینی
؛●➼┅═❧┅🕊┄═❧┅●
@fahmekhetab
Post #701
638