‌یکی از چیزهایی که کشورهای دموکرات بر اثر تجربه یاد گرفتند اینست که با جبر و قهر نمیتوان با مسلمانان مبارزه کرد، بلکه برعکس با به رسمیت شناختن آزادی فردی و در مواردی حتی اختصاص امکانات ویژه، آنها را در آغوش تمدن و قانونمداری میگیرند تا شاید از افراط گرایی مذهبی و پرورش گروه های تندرو همچون داعش جلوگیری کنند.
اما این حقیقت که تعداد زیادی مسلمان میانه رو میتوانند بر بخشی از دستورات الهی شان چشم ببندند و بدون خونریزی در جامعه ای متمدن زندگی کنند، چیزی از ماهیت اسلام کم نمیکند. مسلما در همه ی دینها افراط گرایی امکانپذیر است، اما هیچ دینی به اندازه اسلام و کتاب مقدس آن توصیه به جنگ و کشتار دست جمعی نکرده ست. کتابی که در ۴۰۰ آیه آن به جهاد اشاره شده و در بیشتر این آیات جهاد به معنی از بین بردن کفار و گسترش اسلام است.
حال غرب اینقدر درگیر تشویق و پروبال دادن به اسلام میانه رو شده که نشنال جغرافی مستندی به نام "استفاده از دین به عنوان ابزار: نیروی محرک بن لادن" میسازد و در آن یک زن مسلمان که از انگلیسی حرف زدنش معلوم است حتی یک روز از عمرش زیر سایه دیکتاتوری دینی نبوده را جلوی دوربین مینشاند که بگوید "دین مثل یک کتاب آشپزی است. بن لادن دستور غذا را اشتباه کرده بود. دستور غذا میگوید یک قاشق چایخوری شکر و او یک لیوان شکر ریخت در غذا".

من رفتم دستور غذا را خودم سرچ کردم. سوره توبه آیه ۵ میگوید:
"پس چون ماههای حرام درگذشت آنگاه مشرکان را هر جا یافتید به قتل برسانید و آنها را اسیر و محاصره کنید و هر سو در کمین آنها باشید، چنانچه توبه کرده و نماز به پا داشتند و زکات دادند پس از آنها دست بدارید، که خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است."

اوف بر تو نشنال جغرافی، بن لادن که عین دستور غذا را اجرا کرد ...

@explorermindset🌐ذهن کاوشگر