آیا روزی همه ما سایبورگ میشویم؟

سایبورگ به هیبرید انسان و ماشین میگویند که در آن برخی از عملکردهای ارگانیک بدن انسان توسط سیستم های مکانیکی دیجیتالی جایگزین شده اند. مثلا کسی که در قلب خود دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب (pacemaker) دارد و یا ناشنوایانی که از پروتز کاشت حلزون (Cochlear Implant) استفاده میکنند، سایبورگ هستند. یکی از سایبورگهای معروف نیل هاربیسون ایرلندی ست که به دلیل کوررنگی مادرزادی، آنتنی را در جمجمه خود امپلنت کرده که رنگها را برای او به صدا تبدیل میکند.

با پیشرفت تکنولوژی، سیستمهای پیچیده تر همچون لنزهای چشمی با قابلیت بینایی برای نابینایان و یا اندامهای مصنوعی کنترل شده توسط مغز یا اعصاب ماهیچه ای جای خود را در بین بیماران نیازمند باز میکنند. ولی سایبورگها محدود به این اشخاص نخواهند ماند و پیش بینی میشود که در آینده ای نزدیک، افراد کاملا سالم نیز از این تکنولوژی برای تقویت عملکردهای مغز (مثل افزایش ظرفیت حافظه) و یا توانایی فیزیکی بدن (مثل افزودن اندامهای جدید) استفاده کنند. فیلمهای علمی تخیلی متعددی همچون "آلیتا: فرشته جنگ" این آینده را به تصویر کشیده اند.

@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر