‍‍مغلطه ای به نام "احترام به عقاید"

هیتلر اعتقاد داشت که نژاد بور و چشم آبی نژاد برتر است و اقلیت های نژادی و معلولان جسمی باید عقیم سازی شوند تا نسل شان ادامه پیدا نکند. استالین عقاید کمونیستی داشت و در راستای آن کمپین ضد مذهبی به راه انداخت که صدها هزار کشیش ارتدکس را اعدام کرد و مسیحیان را به کمپهای کار اجباری فرستاد. داعش به اسلام ناب محمدی اعتقاد دارد و زنها را به غنیمت جنگی و بردگی جنسی میبرد.
همه ی اینها اعتقاداتی هستند که عده ای به آن باور دارند و مقدس میشمرند. آیا باید به این عقاید احترام گذاشت؟

معمولا یکی از استدلالهاى دین باوران و هیپوکریت ها این است که عقیده هر کس جز حقوق بشر اوست، باید به آن احترام گذاشت! مسلم است که چنین حرفی از دهان کسی بیرون می‌آید که سالی یک کتاب هم دست نمیگیرد و از حقوق بشر فقط اسم آن را شنیده است.

طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر هر کس حق دارد عقیده، دین، مسلک و آئین خود را انتخاب کند، آن را ابراز کرده و به هر شکلی که علاقه دارد به عبادت بپردازد، اما به شرطی که این عقیده باعث سلب آزادی بیان و عقیده دیگران نشود و تفکر، جان، مال و آزادی دیگران را تهدید نکند.

واضح است پیروان دینی که کافر را نجس، ملحد را مستحق اعدام، همجنس خواهان را مستحق مرگ و اقلیت های مذهبی را مستحق آزار میداند، یا تا به حال در مورد قسمت دوم این ماده نشنیده اند و یا برایشان به صرفه تر است خود را به نشنیدن بزنند.

عقاید به خودی خود قابل احترام نیستند. تنها آگاهی، قدرت استدلال و تفکر شخص است که میتواند احترام ما را برانگیزد. سم هریس دانشمند علوم اعصاب شناختی، و منتقد دینی در این مورد بیشتر میگوید.


@explorermindset 🌐 ذهن کاوشگر