حفظ توان آفندی سپاه پاسداران، حلقه فنی بن‌بست راهبردی ایالات متحده

هر طرحی که آمریکایی‌ها بخواهند پیاده کنند، در نهایت به یک متغیر اصلی گره می‌خورد: اعتماد به نفس و اراده نظام ج.ا. هر طرح عملیاتی که این متغیر را کاهش ندهد، برای آمریکا اثربخشی راهبردی کافی نخواهد داشت.
در سطح عملیاتی، متغیر اصلی که این اراده را تقویت میکند، حفظ توان آفندی موشکی و پهپادی است. به ویژه بخش موشکی. تداوم آتش موشکی نیز به کارکرد مناسب پایگاه‌های موشکی وابسته است. پایگاه‌هایی که می‌توانند آتش را در بلندمدت حفظ کنند. پراکنده‌سازی در سازه‌های روزمینی مزایایی دارد، اما با امکانات فنی موجود این مزایا فعلا به اندازه پایگاه‌های موشکی زیرزمینی نیست.
حتی حلقه مفقوده تداوم وضعیت در تنگه هرمز نیز حفظ همین توان آفندی است. امری که طرح حملات ممتد و عمیق و فشار بسیار بالاتر را برای آمریکایی‌ها پرهزینه‌تر کرده است.
این ب ‌معنای برابری یا هم‌پا بودن حجم آتش موثر دو طرف نیست. اختلاف حجم آتش موثر دو طرف در ارقام بسیار بزرگی تفاوت دارد. با این حال، آتش محدودتر سپاه پاسداران هنوز می‌تواند به ضربات راهبردی در سطح منطقه بینجامد و در داخل نیز اثر روانی مهمی برای نظام داشته باشد که معادله ضربه متقابل کاملا یک‌طرفه نیست.

می‌توان ساعت‌ها نشست و بحث‌های راهبردی کرد. اما متغیر حفظ یا سرکوب توان آفندی سپاه، هرچند در ظاهر فنی است، ابعادش به تمام بن‌بست‌های راهبردی کنونی آمریکا، دولت‌های عربی و اسرائیل گسترده می‌شود. عدم موفقیت راهبردی آمریکا در جنگ اخیر نیز از همین نقطه نشات گرفته است. موضوعی فنی که بخش مهمی از راهبرد امنیتی خاورمیانه را در دهه‌های پیش رو تحت تاثیر قرار داده است. همان نقطه‌ای که صدام حسین را به شکست تمام‌عیار پس عملیات طوفان صحرا کشاند و ج.ا توانسته فعلا از آن جلوگیری کند، تا نگاه آمریکا به طرحی کندتر و اقتصادمحور، یعنی محاصره دریایی، متمایل شود.

پایان (محسن ریحانی)

@Exciton_missile_program 🚀