طلایی نیک معاون وزارت دفاع میگوید، قبل از انقلاب فقط 31 محصول دفاعی ساده در ایران تولید میشد.

اولا دسترسی به علم و فناوری راحت تر شده است. غربیها چندین دهه توسعه علمی و فنی را داخل نرم افزارهای طراحی و شبیه سازی در دسترس خالی کرده‎اند که حتی صدای خودشان هم در آمده است که ما با دست خودمان راه طراحی راحت تر را برای چینیها باز کردیم. بعد قبلا کجا اینگونه بود.مدار مجتمع و GPS خرید قطعات با کیفیت از بخش غیر نظامی که به راحتی تبدیل به عنصر نظامی میشوند. در کل این تغییرات بسی طراحی و ساخت را راحت کرده است. (عکس: سیستم الکترونیکی موشکهای قدیمی)

تجاری سازی نرم افزارهای تحلیلی علمی عموما از اوایل دهه 70 آنهم محدود شروع شد که اجرای آنهم نیازمند تجهیزات پیچیده کامپیوتری و تخصص سطح بالا فقط برای اجرای آنها بود. مثلا نرم افزار المان محدود NASTRAN از 1971 تجاری شد. SPICE برای تحلیل مدار، 1972 تجاری شد. شبیه‌سازی سیالاتی تحقیقاتی بود و کدها عموما اختصاصی بود. دسترسی به تجهیزات آزمایشی سطح بالا یک ضرورت انکار ناپذیر بود و شما نمیتوانستید با برخی شبیه سازی ها مسیر توسعه را کوتاه تر کنید.

طبعا توسعه صنایع دفاعی در دوران ج.ا زیاد بوده است، حتی در جمع‌های خصوصی هم گاهی این امر را میگویم. در بخشهایی این امر جواب داده است، اما تمام محصولات تولید شده لزوما کیفیت رزمی مناسب نداشته اند. مثلا بخش جدی از سامانه های پدافندی دچار ضعفهای بزرگ در جنگ بوده‌اند. خود ج.ا معترف است که فناوری لازم برای محصولات مهمی مثل جنگنده را اساسا ندارد و در فناوری آن عقب است. از اینرو گاهی مقایسه هایی که میشود، ساده سازی است. جنگ عراق و محدودیتها در فکر خودکفایی دفاعی ج.ا عمیقا تاثیر گذار بوده است. حکومت پادشاهی دسترسی خوبی به فناوری روز دفاعی داشت و واقعا هم در جنگ با عراق موثر بود. ما آدم زمانه خودمان هستیم،مقایسه‌ها باید پیمانه‌ای (gauge ) باشد.

محسن ریحانی

@Exciton_missile_program 🚀