‍ • لمورها احتمالاً ضرباهنگ را درک می‌کنند •

محققان رفتارشناسی حیوانات از مؤسسهٔ زبان‌شناسی روان‌شناختی ماکس پلانک، با آنالیزِ آوازهای مشهورِ گونه‌ای لمور ماداگاسکار به نام «ایندری» -که به عنوان راهی ارتباطی میان افراد جمعیت استفاده می‌شود- دریافتند در آوازهای آنان، ریتم و ضرباهنگ «کوتاه-کوتاه-بلند» وجود دارد و این درست مشابه ریتم و ضرباهنگی است که ما انسان‌ها در بسیاری از موسیقی‌هایمان از آن استفاده می‌کنیم. اینکه آیا وجود چنین ریتمی، صرفاً یک نمود بیرونی و یا محصولی از محدودیت‌های فیزیولوژیک تنفس آن‌هاست یا نه، جای بحث دارد و محققان هنوز مطمئن نیستند که لمورها، در مغز خود واجد توانمندی ادراک و پردازش ضرباهنگ‌ها به شیوه‌ای انسان‌گونه باشند.
هرچند لمورها در دنیای نخستی‌ها، از دورترین خویشاوندان انسان‌اند؛ اما در مقیاس جانوران، از اقوام نزدیک ما به حساب می‌آیند و به ویژه، شباهت‌هایی با ابتدایی‌ترین نخستی‌ها نشان می‌دهند. مردمان بومی ماداگاسکار (مشهور به مالاگاسی‌ها)، لمورها را جدّ انسان می‌دانند و در افسانه‌های خود، معتقدند که روزی، لموری، درختان را ترک کرد و در زمین‌های باز، به انسان تبدیل شد. از آن روز، لمورها بر فراز درختان، به آواهای جیغ‌مانند مشغول‌اند که در حقیقت، سوگی برای فرزند از‌دست‌رفته‌شان (یعنی جدّ انسان) است. هرچند که می‌دانیم چنین افسانه‌ای حقیقت ندارد، اما نشان می‌دهد مردمان بومی نیز، به شباهت‌های آواز لمورها با انسان‌ها، پی برده بودند.
منبع
@Evolps 🌱