‍ • به چالش کشیدن تئوری ۲۰ سالهٔ تکاملِ زبان توسط روان‌شناسان تکاملی •

حدود دو دهه قبل، دانشمندان دانشگاه هاروارد، در جستجو برای توضیحی پیرامون سرمنشاء زبان انسانی، به یک مدل ریاضیاتی رسیدند. این مدل که تا امروزه، مدلی پذیرفته‌شده در زبان‌شناسی تکاملی بوده، عنوان می‌کند که آواها (چه صامت و چه مصوت) در مسافت‌های طولانی، معنا و مفهوم خود را از دست می‌دهند؛ به عبارتی اگر اجداد انسان می‌خواستند تنها با چند آوا، مفاهیم یا اطلاعاتی را از فاصلهٔ دور به هم منتقل کنند، احتمالاً هرگز پیام‌های یکدیگر را به درستی درک نمی‌کردند. از این رو انسان‌ها شروع به ترکیب آواها و پشت‌سرهم‌ردیف‌کردن آن‌ها نمودند تا پکیجی اطلاعاتی بسازند که در مسافت‌های طولانی، همچنان عمده پیام خود را حفظ کرده باشد.

اکنون محققان دانشگاه وارویک، با مطالعه برروی آواهای اورانگوتان‌ها، این تئوری ۲۰ ساله و غالب را، به چالش کشیده‌اند. آن‌ها با استفاده از حجم بزرگ دیتای آواهای اورانگوتان‌ها و آنالیز آن‌ها، دریافته‌اند که آواهای صامت و مصوت، در مسافت‌های طولانی هم معنا و پیام اطلاعاتی خود را حفظ می‌کنند؛ به عبارتی لزومی ندارد که تلفیق اصوات در قالب پکیج‌هایی اتفاق بیفتد تا پیام به دور دست منتقل شود.
محققان این پروژه، خود به نقایص تحقیقاتشان اشاره کرده و امیدوارند تا با توسعهٔ این پژوهش‌ها، اطلاعات بیشتری از منشاء زبان انسانی پیدا کنند.
اورانگوتان‌ها، با داشتن واحدهای ساختاری ارتباطی مشابه انسان، احتمالاً دارای یکی از شبیه‌ترین روش‌های ارتباط صوتی با اجداد انسان هستند.
منبع
@Evolps 🌱