‍ عربستان طی حداقل ۵ دورهٔ سرسبز و مرطوب در ۴۰۰ هزارسال، میزبان گروه‌های گوناگون انسان‌ریخت بوده است.

با آنکه الگویِ کلیِ حاکم بر اقلیم عربستان عمدتاً خشکی مشابه با امروز بوده است اما سن‌سنجی‌ها از رسوباتِ دریاچه‌های باستانی، کشف دست‌افزارهای سنگی انسان‌ریخت‌ها و سنگواره‌های جانوری در دو محوطهٔ باستانی صحرای نفود، نشان می‌دهد طی ۶ فاز موسوم به «عربستان سبز» افزایش ناگهانی شدت بارش‌ها، اقلیمی سرسبز برای این سرزمین فراهم آورده و با تشکیل دریاچه‌های باستانی و رودخانه‌های متعدد، محیط زیست مطلوبی را برای انسان‌ریخت‌ها و جانوران دیگری چون اسب آبی شکل داده است که ۵ فاز آن - ۴۰۰، ۳۰۰، ۲۰۰، ۱۰۰ و ۵۵ هزارسال پیش - در شواهد باستان‌شناسی نیز قابل ردیابی است.
هر موج انسانی که به این سرزمین رسیده، فرهنگ و فناوریِ سنگی متفاوتی با خود به همراه آورده؛ چرا که گذری از تبردستی‌های آشولی پارینه‌سنگی زیرین به تیغه‌های پارینه‌سنگی میانی در شواهد مشاهده می‌شود.
اکنون به نظر می‌آید عربستان به عنوان یک کریدور مهم، نقشی حیاتی در امواج گسترش انسان‌ها به خارج از آفریقا ایفا کرده است و البته، اهمیت این پژوهش برای ما آن است که عربستان، در مجاورت ایران جای گرفته و می‌توان تصور کرد شاید برخی از این جوامع طی خروج از آفریقا و گذر از عربستان، سپس راه خود را به فلات ایران نیز گشوده باشند و البته نشان می‌دهد توسعه تحقیقات میدانی، چه کمکی به پر کردن قطعات گمشدهٔ پازل تکامل انسان همچون جنوب غرب آسیا می‌کند.
یکی از اعضای ارشد تیم پژوهش می‌گوید:
«به عربستان برای مدت زمانی طولانی، به عنوان مکانی خالی در گذشته نگاه می‌شده است. کار ما نشان می‌دهد هنوز دربارهٔ تکامل انسان در مناطق وسیعی از دنیا، بسیار اندک می‌دانیم و این حقیقت را برجسته می‌کند که غافل‌گیری‌های بسیاری هنوز آن بیرون هستند.»
منبع
@Evolps 🌱