چرا تحصیل در دانشگاه برتر دیگر تضمینی برای اشتغال بهتر در ایران نیست؟
🎓

‌‌دانشگاه ‌رفتن به مثابه سرمایه‌گذاری:

دانشگاه‌ رفتن در آمریکا بیشتر نوعی سرمایه‌گذاری است؛ برای همین است که خانواده‌های آمریکایی گاه از دوران کودکی فرزند خود، اقدام به پس‌انداز شهریه دانشگاه می‌کنند و مانند هر سرمایه‌گذاری دیگری آنچه مهم است، نرخ بازگشت سود است. به‌همین‌دلیل دانشگاه‌های آمریکایی بر‌اساس درآمد فارغ‌التحصیلان رتبه‌بندی می‌شوند تا بهترین سرمایه‌گذاری آشکار شود! اما در ایران که نظام دانشگاهی‌اش ترکیب تحصیل رایگان و شهریه‌ای است، بیشتر افراد انتخاب‌شان دانشگاه دولتی رایگان است. نتایج آماری می‌تواند معیار خوبی برای این نرخ بازگشت سرمایه‌گذاری باشد. در ایران این سرمایه‌گذاری، نه در پس‌انداز شهریه، بلکه در هزینه مربوط به کلاس‌های کنکور و کتاب‌های کمک‌آموزشی است.

انتظار از دانشگاه برتر:
این پیش‌فرض در میان عموم مردم وجود دارد که فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های پرمتقاضی (در ایران دانشگاه‌های سراسری، دولتی و رایگان) در محیط کاری موفق‌تر و مفیدتر عمل می‌کنند و از درآمدهای بیشتری برخوردارند. این پیش‌فرض برآمده از دلایل زیر است:

🔸خدمات آموزشی بهتر: دانشگاه‌های برتر هم از استادان شناخته‌شده‌تر بهره می‌برند، هم از زیرساخت آموزشی (مانند آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها) بهتری برخوردار هستند؛ پس انتظار این است که خروجی این دانشگاه‌ها، فارغ‌التحصیلان توانمندتری باشند.

🔸شکل‌گیری شبکه‌های ارتباطی باارزش: شکل‌گیری پیوندهای اجتماعی میان دانشجویان یکی از مهم‌ترین دارایی‌های فارغ‌التحصیلان در سال‌های بعدتر و در محیط‌های کاری است. انتظار می‌رود که این شبکه‌های اجتماعی در دانشگاه‌های برتر، باارزش‌تر باشد؛ چون احتمال موفقیت هریک از اعضای شبکه بیشتر است که در کار منجر به شکل‌گیری همکاری‌های اقتصادی و اجتماعی می‌شود. ‌این مفهوم با نگاه بوردیو درباره سرمایه هم‌راستاست؛ چون سرمایه اجتماعی قابلیت تبدیل به سایر سرمایه‌ها (سرمایه اقتصادی یا سرمایه نمادین) است.

واقعیت تأمل‌برانگیز:
داده‌های آماری مرتبط با اشتغال نیروی انسانی، برخلاف انتظار ماست! گزارش حقوق ۱۴۰۱ که توسط استارتاپ «جاب‌ویژن» (JobVision) منتشر شده است، تصویر خوبی برای بررسی این پیش‌فرض‌ها ارائه می‌دهد: دانشگاه شما تأثیری در درآمدتان ندارد! این گزارش نشان می‌دهد اساسا میان حقوق و دستمزد فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های سراسری با آزاد یا پیام نور تفاوتی وجود ندارد؛ اما چرا ما با این واقعیت روبه‌رو هستیم؟

شاید دلایل و حدس‌های زیر پاسخ‌های تأمل‌برانگیزی برای آن چالش باشد، حدس‌هایی که نیاز به پژوهش‌هایی جدی دارد:

🔹ناتوانی عمومی دانشگاه‌ها در پرورش نیروی انسانی ماهر

🔹نادیده‌گرفتن مهاجران: در سال‌های اخیر تعداد درخور‌توجهی از دانشجویان دانشگاه‌های برتر به دلایل مختلف مهاجرت را انتخاب کرده‌اند. این امر می‌تواند داده‌ها را با سوگیری همراه کند.

🔹اهمیت‌یافتن مهارت‌های نرم: در دنیای امروز، رشد و پیشرفت شغلی تا حد زیادی تابع نیازمندی‌هایی از جنس مهارت‌های نرم (مانند توانمندی ایجاد ارتباط اجتماعی یا توانمندی سخنرانی یا نگارش) است و اساسا این مهارت‌ها در سرفصل‌های درسی هیچ نوع دانشگاهی در کشور وجود ندارد و آموزش داده نمی‌شود.

داده‌های آماری به ما می‌گویند «اینکه دانشگاه محل تحصیل شما کجا بوده و کجا هست، اغلب تأثیری در میزان پیشرفت در مسیر شغلی و به دنبال آن میزان حقوق دریافتی شما ندارد». پس اگر می‌خواهید موفق باشید، در دام محل تحصیل دانشگاهی خود نمانید؛ اینکه شما شریفی هستید یا پلی‌تکنیکی یا ... برای موفقیت شما هیچ تضمینی نیست. خودتان برای رشد خودتان اقدام کنید.

🔗منبع: روزنامه شرق

🆔 @DrDNA
🆔 @scientist_mahssa
🆔 @everythingforapply