وسط جنگ حوصلم سر رفت اومدم یه tui framework کوچولو ساختم.
بنظرم پروژه جالبی بود که بدون اینترنت و هوش مصنوعی خودم رو درگیرش کنم.
هدف این بود که ببینم این فریمورک‌های بزرگ و معروف چه کارایی انجام میدن. حقیقتا بعد از نوشتن همین چیزی که خیلی قابلیت زیادی جز مدیریت صفحه و border و cursor state ابتدایی نداشت، خیلی قدر یه سری چیزها رو بهتر میدونم.

خیلی از نرم افزارهایی که روزمره استفاده می‌کنید و در دسترس هست، سال‌ها مهندسی و تجربه پشتش بوده که شما تجربه خوبی داشته باشید، ولی حجم کار به چشم نمیاد.
یه بار که خودتون برید سعی کنید یه چیزی شبیهش رو پیاده‌‌سازی کنید میفهمید چقدر نکته و ریزه کاری داره.

اول برام خیلی گنگ بود که خب چطوری انقدر کارای عجیب و غریب با ترمینال میکنن، تهش به یک حقیقت تلخ رسیدم، همه چیز فقط و فقط با یک cursor انجام میشه :)
همه‌ی اپ‌های ترمینالی که میبینید که پنجره‌های مختلف دارن، progress bar دارن، و ازین دسته فیچرها، همشون احتمالا دارن پشت صحنه دستی state رو مدیریت میکنن.

خلاصه منم یکی نوشتم که خیلی کار داره، ولی تونستم صفحه رو تقسیم کنم و تو هر قسمتش بصورت صحیح متن بنویسم.

@ever_code