هنوز هم ذهنم درگیر این سواله 🤔

یه سری از مشتری‌هامون کاملاً راضی‌ان، ولی سبدشون کوچیکه و کم برمی‌گردن — چون خیلی از چیزایی که ما روشون کار کردیم (ارسال یک‌روزه، پرداخت اقساطی، شفافیت قیمت و زمان ارسال) براشون اصلاً مهم نیست.

یه سری دیگه شاید صد درصد راضی نباشن، شاید فقط ۷۰ درصد — ولی همون چند تا امکان (همون ارسال یک‌روزه، همون اقساط) براشون آنقدر وزن داره که بازم برمی‌گردن.

سوال اینه: مشتری «راضی» همیشه همون مشتریه که باید روش سرمایه‌گذاری کنی؟ یا باید دنبال مشتریایی باشی که چیزایی که تو داری، براشون واقعاً مهمه — حتی اگه صد درصد راضی نباشن؟

تو تجربه‌ت، کدوم مشتری بیشتر برگشته: اونی که کامل راضی بوده، یا اونی که فقط چیزی که واقعاً می‌خواسته رو گرفته؟


یادداشت‌های عرف | @erf_notes