صفر
این تعداد پیجهای رقیب و سایت‌هایی هست‌ که الان چک می‌کنم.

یه دوره‌ای زندگیم شده بود مقایسه. صبح که گوشیم رو باز می‌کردم، اول سراغ اینستای رقبا می‌رفتم. میدیدم فلان پیج چقدر بهتر شده، فلان سایت رتبه‌ش بالا اومده، اون یکی چه حجم ارسالی داره.

هر بار که این‌کارو می‌کردم، بهجای انرژی گرفتن، خالی‌تر می‌شدم. ذهنم پر می‌شد از «چرا اونا؟ چرا ما نه؟» و این حس عقب‌موندگی، تصمیم‌گیری‌هام رو هم کند می‌کرد — چون هر تصمیم رو با ترس از رقیب می‌گرفتم، نه با اعتماد به مسیر خودم.

یه روز تصمیم گرفتم اینستای شخصیم ک باهاش همه رقبا رو چک میکردم (وقتم رو هم داشت نابود میکرد) پاک کنم. دیگه سایت مشتری‌ها رو هم چک نکردم.

اون فضای ذهنی که خالی شد، یه‌جای دیگه پر شد — پینترست، سایت‌های خارجی، هر جایی که می‌شد ایده گرفت. نه از رقیب، بلکه از هر جایی که واقعاً خلاقیت بود؛ چه بسته‌بندی، چه ارسال، چه شکل محتوا.

نتیجه‌ش این بود که خلاقیتم بیشتر شد، سرعت تصمیم گیریم بالا رفت، و رشدم دیگه واکنشی به رقیب نبود — واقعی و از خودم بود.

به جای اینکه وقت و انرژیت رو بذاری روی این‌که چرا رقیبت داره رشد می‌کنه (یه‌مقدارش لازمه، نه همه‌ش)، هدفت رو بذار روی این‌که خودت بشی همون مثالی که بقیه دنبالش می‌گردن.


یادداشت‌های عرف | @erf_notes