فعلا رو ریسرچر غیر ادایی بودن تمرکز میکنیم تا بعد
اینجوری دست‌کم، نه منابع پردازشی مغزم رو برای پروتکل‌های بی‌خروجی هدر دادم نه مجبور شدم برای داشتن مقبولیت اجتماعی، فنوتیپِ واقعیم رو تغییر بدم. تهش اینکه اینجا تکلیف همه چیز با خودم روشنه؛ اخه میدونی پیپت‌ها حرف‌شنوتر از آدما‌ن و دیتایِ آزمایشگاهی، حداقل وقتی دچار خطا هم بشه، باهات حرف نمییزنه که بخوای براش توجیهِ منطقی بیاری!
نفهمیدی چی گفتم نه؟بیخیال
خودم هم نفهمیدم

# اندر ترشحات ذهن یک ریسرچر مریض