یاد رمان " خورشید عریان" از آسیموف افتادم.
تو این داستان زندگی مردم با رباتها میچرخید و اصلا ارتباط با انسان به یه تابوی چندش تبدیل شده بود.
مثلا یک جای داستان میگفت اگر دو انسان داخل یه اتاق باشن، دچار مشکلات روانی میشن، چون نمیتونن رفتارهای غیرمنتظره انسانی رو تحمل کنن.
بخونید، خیلی جالبه.
Post #4288
20
بازه باز ولی نگران نباشین، تاریخ نشون داده انسانها راحت عادت میکنن و یادشون میره یه روز میرسه، به زودی، که همه ترجیح میدن با هوش مصنوعی حرف بزنن تا انسان. یعنی چیزی که من میگم "حال نمیده"، برای اونا ترجیحه. بیای با یه انسان ضد و نقیض بحث کنی که چی؟ هوش مصنوعی…
- 👍 2