شوپنهاور حکایت زیبایی دارد:
در یک زمستان بسیار سرد، خارپشتها برای گرم ماندن به یکدیگر نزدیک شدند. اما خارهایشان به هم فرو رفت و درد کشیدند. از هم فاصله گرفتند، اما سرما دوباره آنها را مجبور کرد نزدیک شوند. پس از چند بار تلاش، فاصلهای را پیدا کردند که هم گرمای حضور دیگری را داشته باشند و هم از زخمهای هم در امان بمانند.
شاید زندگی هم همین باشد؛
ما به آدمها نیاز داریم، به محبت، به همراهی و به بودن در کنار دیگران. اما باید یاد بگیریم فاصلهای را پیدا کنیم که در آن نه از تنهایی رنج ببریم و نه از نزدیکیِ اشتباه آسیب ببینیم.
گاهی هنر زندگی، پیدا کردن فاصله درست با آدمهاست. 🌱
زهره مستوفی فر
Post #478
249