چهل روز یا سال ها تجربه وحشت، اندوه، حسرت، ترس و ....
عمق رویداد حسرت مادری که دیگر فرزندش آن آینده ای را که برای او متصور بوده است، را ( نمی توان بیان کرد.)
عمق رویداد اندوه پدری که در سپهر آینده دیگر ( کلماتی در اختیار نیست تا بیان شود. )
عمق رویداد وحشت کودکی که پدر یا مادر دیگر ( هیچ تصویر و کلامی توانایی ندارد. )
تسلیت واژه بی مفهومی است، در این عمق.
عمقی که شاید گوشه آن در این شعر باشد:
گاهی برای خنده دلم تنگ میشود
گاهی دلم تراشه ای از سنگ میشود

گاهی تمام آبی این آسمان ما
یکباره تیره گشته و بی رنگ میشود

گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود
از هرچه زندگیست دلت سیر میشود

گویی به خواب بود جوانی مان گذشت
گاهی چه زود فرصتمان دیر میشود