➖ جنون خون در جنگ | نگاهی به رمان «خنده سرخ»

خنده سرخ به قلم لیانید آندری‌یف، داستان درخشانی از اثرات پنهان جنگ است؛ آن زخم عمیقی که نه فقط بر تن و روان آدم‌های درگیر می‌نشاند، بل فضایی که آکنده می‌شود از درد و خشم، زخم و جنون، جنون خون.

نویسنده با تمهید «قطعاتی از دست‌نوشته» به خودش فرصت داده تا آن بخش جنگ را مرعی و دیدنی کند که هیچ‌کس، مطلقا هیچ‌کس، از آن حرفی نمی‌زند اما در دست‌نوشته‌های سرباز ما، دائما مورد اشاره قرار می‌گیرد: «… جنون و وحشت. می‌گویند هم در قشون ما و هم قشون دشمن، بسیاری به مشکلات روانی جدی دچار شده‌اند و به همین جهت چهار آسایشگاه روانی ایجاد شده است…»

قله‌های قصه، آن‌جاهاست که فشار سنگین ترس، روان‌پریشی را به صفت آشنای آدم‌های هر دو سوی جبهه تبدیل کرده است؛ همان‌قدر که برای مخاطب عجیب نیست سرباز برگشته از خط مقدم را غبارآلود و خاکی ببیند، در جهان قصه «خنده سرخ» هم عجیب نیست که آدم‌ها از فشار ترس به مرز جنون رسیده باشند.

نویسنده به موازات نشان‌دادن زخم پنهان زخم بر روح و روان آدم‌ها، زخم‌برداشتن فضای زیست انسان‌ها از جنگ را هم برجسته می‌کند. در جهان خنده سرخ، جنون خون چون یک مرض مسری در هوا پراکنده است و فضای تنفس آدم‌ها را مسموم کرده است.

رمان کوتاه خنده سرخ، در نهایت حرفش را واضح بیان می‌کند؛ جنگ بد و پلید است چون جان انسان‌ها را ارزان می‌کند، چون ارزش‌های اخلاقی را سست و بی‌دلیل می‌کند و چون جنون کشتن و زخم زدن و تلافی را مانند طاعون همه‌گیر و مُسری می‌کند.

این اثر را حمیدرضا آتش‌ برآب از زبان روسی به فارسی برگردانده و بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشرش کرده است.

متن کامل را در سایت انصاف نیوز بخوانید:
https://ensafnews.com/670804/
@ensafnews