یکی از داستان کوتاهاش که الان خوندم، «افسانه‌ی سکوت»، فکر می‌کنم کوتاه‌ترین داستانش باشه، عملاً چهار صفحه‌اس، حداقل ترجمه شده‌اش؛ و یکی از سخت‌تریناست برای درک...
چونکه مدل نوشتارش به صورت نثر قدیمه فارسیه؛ یعنی نظم داره.
کلماتش آسونن، از کلمات فارسی قدیم استفاده نشده، حداقل تو این ترجمه، ولی باز هم چون نظم داره و جملات به اون حالتی که در روزمره استفاده می‌کنیم، نیست؛ کمی گیج کننده‌است...
ولی خدایی چه مغزی داشته...

#BookReveiw