ساعاتی پیش، OpenAI با انتشار پیش‌نویس اثبات ۷۲۲ مساله‌ی بسیار چالش‌برانگیز ریاضی توسط یکی از مدل‌های هوش‌مصنوعی پیشگام داخلی‌اش، جامعه‌ی علمی را در بهت و حیرت فرو برد. مساله‌هایی که بسیاری از آن‌ها برای چند دهه باز بودند و حل آن‌ها توسط ریاضی‌دانان بلافاصله به دریافت جایزه‌ی فیلدز منتهی می‌شد.

این لحظه‌ای است که یکی از اصلی‌ترین مزایای تکاملی انسان، یعنی حل مساله‌های انتزاعی پیچیده، به چالش کشیده شد. از این پس کشف و توسعه‌ی علوم یک فرایند صنعتی و محاسباتی خواهد بود؛ پژوهش‌گران به جای تولید اثبات توان خود را معطوف به طرح سوال‌های درست، تلفیق بین‌رشته‌ای و هدایت هوش‌ ماشینی خواهند کرد.

اکنون زمان آن رسیده که از خود، جدی‌تر از قبل بپرسیم: آینده‌ی دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی به چه شکل خواهد بود؟ و از آن مهم‌تر، تمدن بشری چگونه خواهد بود؟