🔴 کدام بیماران آنفلوانزا «سرپایی» هستند اما حتماً باید اسلتامیویر بگیرند؟

همه‌ی بیماران مبتلا به آنفلوانزا نیاز به بستری ندارند؛

اما همه‌ی بیماران سرپایی هم نباید فقط با درمان تسکینی مرخص شوند.

📌 بر اساس راهنمای کشوری، در گروهی از بیماران حتی اگر حال عمومی خوب باشد و معیار بستری نداشته باشند، شروع اسلتامیویر الزامی است تا از بدحال شدن، بستری دیرهنگام و عوارض بعدی پیشگیری شود.

✅ اندیکاسیون‌های شروع اسلتامیویر در بیماران سرپایی

🔹 تمام بیماران پرخطر با علائم آنفلوانزا (حتی خفیف)

🔻شامل:

1⃣ سن ≥ ۶۵ سال

2⃣ خانم باردار (در هر تریمستر)

3⃣ تا ۲ هفته پس از زایمان

4⃣ در BMI ≥ 40

5⃣ بیماران با بیماری زمینه‌ای: ریوی، قلبی–عروقی، کلیوی، کبدی، دیابت، بیماری‌های نورولوژیک، هماتولوژیک، نقص ایمنی، HIV، بدخیمی‌ها

6⃣ افراد مقیم در مراکز نگهداری مانند آسایشگاه یا خانه سالمندان

7⃣ کودکان پرخطر (به‌ویژه زیر ۵ سال)

8⃣ بیمارانی که علائم پیشرونده دارند : حتی اگر هنوز معیار بستری را کامل نکرده باشند

🔹 شروع درمان ترجیحاً در ۴۸ ساعت اول
اما:

⛔️ در بیماران پرخطر یا با بیماری شدید، حتی بعد از ۴۸ ساعت هم اسلتامیویر باید شروع شود و منتظر جواب تست نمی‌مانیم.

✳️ طول دوره درمان : عمدتا ۵ روز که می‌تواند براساس شرایط بیمار بیشتر هم بشود .

💊 دوز و نحوه مصرف اسلتامیویر (درمان)

🟩 بزرگسالان:

▫️ دوز 75 mg خوراکی هر 12 ساعت
به مدت ۵ روز

🟩 کودکان (بر اساس وزن):

▫️≤15 kg → 30 mg هر 12 ساعت
▫️15–23 kg → 45 mg هر 12 ساعت
▫️23–40 kg → 60 mg هر 12 ساعت
▫️40 kg → 75 mg هر 12 ساعت

🟩 شیرخواران:

<8 ماه:
3 mg/kg/dose هر 12 ساعت
≥9 ماه:
3.5 mg/kg/dose هر 12 ساعت

📌 در صورت عدم دسترسی به سوسپانسیون، می‌توان از کپسول برای تهیه محلول خوراکی استفاده کرد (طبق دستور راهنما)

⚠️ نکات بالینی بسیار مهم

▪️ درمان را به‌خاطر منفی بودن تست یا تأخیر آزمایش عقب نیندازید

▪️ اسلتامیویر جایگزین بستری نیست؛ اگر بیمار معیار بستری دارد، باید بستری شود

▪️ در بیماران شدید یا ایمونوساپرس، ممکن است طول درمان بیشتر از ۵ روز باشد

▪️ عوارض گوارشی شایع‌اند، ولی معمولاً خفیف و گذرا هستند

🎯 جمع‌بندی :

❗️در آنفلوانزا، تصمیم درست فقط «بستری یا ترخیص» نیست؛

گاهی بیمار سرپایی است، اما عدم شروع اسلتامیویر می‌تواند چند روز بعد او را به ICU بکشاند.


🚫 چه بیمارانی را نباید با اسلتامیویر درمان کنیم؟

❌ اسلتامیویر معمولاً اندیکاسیون ندارد در:
🔹 بزرگسالان سالم، غیر باردار، بدون بیماری زمینه‌ای
که:
▪️علائم خفیف دارند
▪️حال عمومی خوب است
▪️علائم رو به بهبود است
▪️بیش از ۴۸ ساعت از شروع علائم گذشته
▪️هیچ نشانه‌ای از پیشرفت بیماری ندارند

👉 در این گروه، درمان تسکینی و پیگیری کافی است.

❌ بیمارانی که تشخیص آنفلوانزا در آن‌ها بعید است

▪️علائم کاملاً ناسازگار با آنفلوانزا
▪️تابلوی واضح عفونت باکتریال بدون شک بالینی به آنفلوانزا

📌 اسلتامیویر آنتی‌بیوتیک نیست و جای درمان عفونت باکتریال را نمی‌گیرد.

⚠️ موارد احتیاط (نه منع مطلق)

▪️تهوع و استفراغ شدید (ممکن است تحمل دارو کم باشد)

▪️نارسایی کلیه → نیاز به تنظیم دوز

▪️سابقه عوارض شدید قبلی به اسلتامیویر (نادر)

🎯 جمع‌بندی بسیار مهم برای پزشک درمانگاه:

▪️همه‌ی بیماران پرخطر و ریسک فاکتور دار = اسلتامیویر، حتی سرپایی

▪️همه‌ی باردارها = اسلتامیویر

▪️بیمار سالم با علائم خفیف و دیر مراجعه کرده = معمولاً نیاز ندارد

▪️اسلتامیویر را نه بیش‌ازحد بده، نه از ترسش نده

❗️منبع : راهنمای کشوری تجویز اسلتامویر در آنفولانزا

📩 اگر تجربه‌ای از بیمارانی دارید که سرپایی بوده‌اند ولی بدون درمان ضدویروسی بدحال شده‌اند، یا نکته‌ی بالینی خاصی در مورد اسلتامیویر دارید، برای استفاده همکاران در کامنت‌ها بنویسید 👇🙏