🏴گریه امام صادق (ع) بر امام حسین (ع)

کُنّا عِندَ أبی عَبدِ اللَّهِ علیه السلام ونَحنُ جَماعَةٌ مِنَ الکوفِیّینَ، فَدَخَلَ جَعفَرُ بنُ عَفّانَ عَلی أبی عَبدِ اللَّهِ علیه السلام فَقَرَّبَهُ وأدناهُ. ثُمَّ قالَ: یا جَعفَرُ، قالَ: لَبَّیکَ جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِداکَ، قالَ: بَلَغَنی أنَّکَ تَقولُ الشِّعرَ فِی الحُسَینِ علیه السلام وتُجیدُ. فَقالَ لَهُ: نَعَم، جَعَلَنِیَ اللَّهُ فِداکَ. فَقالَ: قُل، فَأَنشَدَهُ علیه السلام ومَن حَولَهُ، حَتّی صارَت لَهُ الدُّموعُ عَلی وَجهِهِ ولِحیَتِهِ
📚رجال الکشّی: ج ۲ ص ۵۷۴ ح ۵۰۸

زید شَحّام: تعدادی کوفی در خدمت امام صادق علیه السلام بودیم که جعفر بن عَفّان، بر ایشان وارد شد. امام علیه السلام او را به خود نزدیک کرد و در کنار خویش جا داد و آن گاه به وی فرمود: «ای جعفر! ».
گفت: در خدمتم، خداوند، مرا فدایت گردانَد!
فرمود: «خبردار شدم که تو در باره حسین علیه السلام می‌خوانی و خوب هم می‌خوانی».
گفت: آری، خداوند، مرا فدای تو گردانَد!
امام علیه السلام فرمود: «بگو».
او هم برای امام علیه السلام و اطرافیانش خواند، تا آن که اشک‌های امام علیه السلام بر صورت و محاسنش جاری شد.


«مجموعه علمی دانشگاه امامت»
 
━᭄✿𖧌"𝐉𝐎𝐈𝐍 ࿐
https://eitaa.com/Emamat110u
 https://t.me/Emamatu110