صداهای غیرطبیعی ریه 🫁


کراکل (Crackles / Rales)
🔎کراکل‌ها معمولاً هنگام دم شنیده می‌شوند و حالت خردشدن یا ترک خوردن دارند. نوع ریز آن‌ها صدایی شبیه باز شدن چسب دارد و نوع درشت، خشن‌تر و بلندتر است.
این صدا زمانی ایجاد می‌شود که آلوئول‌های بسته یا پر از مایع دوباره باز می‌شوند، یا وقتی هوا از میان ترشحات در مجاری کوچک عبور می‌کند.

🩺کراکل‌ها معمولاً نشان‌دهنده وجود مایع یا التهاب داخل بافت ریه هستند و اغلب در بیماران بدحال اهمیت ویژه‌ای دارند.

📌علل شایع‌ :
ادم ریوی،پنومونی

ویز (Wheeze)
🔎ویز صدای موسیقیایی یا سوت‌مانندی است که بیشتر در بازدم شنیده می‌شود. طولانی شدن ویز معمولاً نشانه تنگی بیشتر مجاری هوایی است. دلیل اصلی آن، باریک شدن یا اسپاسم برونش‌هاست.

🩺ویز نشانه انسداد در راه‌های هوایی کوچک است و در حملات آسم و تشدید COPD اهمیت زیادی دارد.

📌علل شایع:
آسم،آمفیزم،برونشیت مزمن،آلرژی‌ها،انسداد نسبی راه هوایی به‌علت ترشحات

رونکای (Rhonchi)
🔎رونکای صدایی بم و خروپف‌مانند است که معمولاً هنگام بازدم شنیده می‌شود.
وجود این صدا معمولاً نشان‌دهنده ترشحات غلیظ در راه‌های هوایی بزرگ است.
بر خلاف ویز، رونکای اغلب پس از سرفه کردن کمتر می‌شود.

🩺نشان‌دهنده وجود خلط غلیظی است که اگر تخلیه نشود، می‌تواند باعث انسداد و آتلکتازی شود.

📌علل شایع:
برونشیت،پنومونی،تجمع ترشحات پس از بی‌حرکتی طولانی

استریدور (Stridor)
🔎استریدور صدایی تیز و بلند است که معمولاً در دم شنیده می‌شود و اغلب بدون گوشی هم قابل تشخیص است. محل ایجاد این صدا در راه هوایی فوقانی (حنجره یا نای) است.

🩺استریدور یعنی احتمال انسداد راه هوایی فوقانی؛ بنابراین یک وضعیت اورژانسی است

📌علل شایع:
التهاب یا تورم حنجره،ورود جسم خارجی

پلورال راب (Pleural Rub)
🔎پلورال راب صدایی خشک و سایشی است که در هر دو فاز دم و بازدم شنیده می‌شود و با سرفه تغییر نمی‌کند. این صدا ناشی از سایش دو لایه ملتهب پلورا روی هم است.


🩺معمولاً با درد پلوریتی همراه است و نشان‌دهنده التهاب حاد در لایه‌های پلورا است.

📌علل شایع:
پلوریت ناشی از پنومونی،آمبولی ریه

«برای درک بهتر و دستیابی به تشخیص بالینی دقیق‌تر، توصیه می‌شود صوت‌های مربوط به هر یک از موارد فوق را گوش کرده و به خاطر بسپارید تا در فرآیند تشخیص بالینی عملکرد بهتری داشته باشید.»