علوم اعصاب یه حقیقت جالب داره

مغز همیشه در حال اضافه کردن نیست
گاهی مهم‌ترین کارش حذف کردنه

توی مغز فرایندی وجود داره به اسم هرس سیناپسی

یعنی بعضی از ارتباطات عصبی که زمانی فعال بودن اما دیگه استفاده نمیشن به مرور ضعیف میشن و بعضی‌هاشون از بین میرن

این اتفاق الزاماً وقتی نمیفته که چیزی خراب شده باشه

خیلی وقت‌ها وقتی اتفاق میفته که چیزی داره تغییر می‌کنه

مغز به گذشته وفادار نیست
به سازگاری وفاداره

شبکه‌های عصبی‌ای که با واقعیت جدید زندگی تو هماهنگ باشن حفظ میشن و شبکه‌هایی که دیگه کاربردی ندارن کم‌کم کنار میرن

شاید برای همین بعضی دوره‌های زندگی اینقدر عجیبن

دوره‌هایی که ناگهان می‌بینی بعضی آدم‌ها دیگه اون حس سابق رو در تو ایجاد نمی‌کنن

هدف‌هایی که زمانی تمام فکرت بودن کم‌رنگ میشن

و چیزهایی که قبلاً بهت معنا می‌دادن انگار وزن خودشون رو از دست میدن

می‌دونیم مغز در تمام عمر از طریق نوروپلاستیسیته خودش رو بازآرایی می‌کنه

می‌دونیم که شبکه‌های عصبی ثابت نیستن

می‌دونیم که مغز مدام در حال بازنویسی خودشه

و شاید اون حس خلأیی که گاهی وسط این تغییرات تجربه می‌کنی همیشه نشانه از دست دادن نباشه

شاید حاصل فاصله بین دو نسخه از خودت باشه

جایی که الگوهای قدیمی در حال خاموش شدنن و الگوهای جدید هنوز کاملاً شکل نگرفتن

ما معمولاً این سکوت رو با اضطراب اشتباه می‌گیریم

چون ذهن دوست داره همه چیز آشنا و قابل پیش‌بینی باشه

اما از نگاه زیست‌شناسی تکاملی
هر سازگاری بزرگی قبل از اینکه به ثبات برسه یک دوره بی‌نظمی رو تجربه می‌کنه

شاید برای همین بعضی از فصل‌های زندگی اینقدر مبهمن

نه چون گم شدی

نه چون چیزی درونت شکسته

فقط چون مغزت مشغول ساختن مسیریه که هنوز برای راه رفتن روی اون زوده

@EM_sci_pol