‍ برنده جایزه نوبل،هالزن،می‌گوید سال‌ها رنج در ماه اکتبر سرانجام به پایان رسیده است:
فرانسیس هالزن،فیزیکدان،سابقه درخشانی از افتخارات علمی دارد،اما هر سال در ماه اکتبر،با نزدیک شدن به اهدای جایزه نوبل،عدم دریافت این جایزه بزرگ،او را ناراضی می‌کرد،همانطور که خودش اعتراف می‌کند.او در یک کنفرانس خبری روز سه‌شنبه در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون،که در آن به عنوان استاد فعالیت می‌کند،گفت:
این یک رهایی بزرگ برای من است،زیرا این اتفاق کاملاً غیرمنتظره نبود.
او از طریق ویدئو از یک اتاق هتل در ایتالیا،جایی که در یک کنفرانس علمی شرکت می‌کرد،صحبت می‌کرد.
او افزود:
تقریباً در این زمان از سال،همیشه احساس نارضایتی می‌کردم،زیرا جایزه را برنده نشده بودم،و فکر می‌کردم... این برای همکارانی که شایستگی آن را داشتند،بسیار بد بود،و من هر سال در ماه اکتبر،کل گروه تحقیقاتی IceCube را ناامید می‌کردم.بنابراین،این مشکل سرانجام حل شد.من بسیار سپاسگزارم.
این دانشمند 82 ساله،مغز متفکر پشت پروژه رصدخانه نوترینو IceCube است،یک تلسکوپ که در یک کیلومتر مکعب(0.24 مایل مکعب)از یخ قطب جنوب قرار دارد و نوترینوها را شناسایی می‌کند؛ذراتی که تقریباً جرم ندارند و به ندرت با سایر مواد تعامل دارند.
هر ثانیه،حدود 65 میلیارد نوترینو از خورشید از نوک انگشت کوچک شما عبور می‌کنند.نوترینوهایی که از اعماق فضا می‌آیند،سرنخ‌هایی درباره اسرار کیهانی،مانند سیاهچاله‌های فوق‌العاده بزرگ در قلب کهکشان‌ها،ارائه می‌دهند.
هالزن،که در بلژیک بزرگ شد،از حدود 450 نفر در بیش از دوازده کشور که به تحقق ایده‌ای که او در اواخر دهه 1980 مطرح کرد،کمک کردند،قدردانی کرد.او در مورد دانشگاه خود گفت:
دانشگاه ویسکانسین،ریسک‌های فوق‌العاده‌ای در این پروژه متحمل شد.ما چندین مرحله مهمی داشتیم که باید پشت سر می‌گذاشتیم،و در هر مرحله،این پروژه می‌توانست شکست بخورد.
او همچنین از بنیاد ملی علوم(NSF)به خاطر ریسک‌پذیری در این پروژه تشکر کرد و گفت:
با توجه به آنچه که اکنون می‌دانیم،این موضوع برایم شگفت‌انگیز است.مطمئن نیستم که این اتفاق امروز ممکن باشد،اما اتفاق افتاد،و ما بسیار خوش‌شانس بودیم.دولت دونالد ترامپ،خواستار کاهش بودجه NSF،سازمان آمریکایی که به تحقیقات اساسی کمک می‌کند،شده و خواستار تمرکز آن بر اولویت‌های فناوری دولت شده است.
فیزیکدانان پیش از هالزن پیشنهاد داده بودند که آب می‌تواند نوترینوهایی را از فضا جذب کند:
هنگامی که یک نوترینو به هسته یک اتم برخورد می‌کند،یک ذره باردار تولید می‌کند که در همان جهت حرکت می‌کند و نور آبی ساطع می‌کند،که به دلیل شفافیت آب،قابل تشخیص است.
گام بزرگ هالزن،استفاده از یخ به جای آب بود؛بر خلاف آب مایع،یخ تحت تأثیر موجودات زنده قرار نمی‌گیرد،و تاریکی آن در اعماق زیاد،ثابت است.اجرایی کردن این ایده،یک چالش بزرگ بود،اما اولین تصاویر نوترینو،که توسط یک نمونه اولیه برای IceCube گرفته شد،او گفت:
بزرگترین هیجان را که در مورد این پروژه احساس کردم.این فوق‌العاده بود.این واقعیت بود که ما می‌توانستیم این کار را انجام دهیم.
IceCube از سال 2011 به طور کامل عملیاتی شده است و نوترینوهای پرانرژی را از یک کهکشان دوردست در جهت صورت فلکی اوریون،و همچنین از کهکشان راه شیری خودمان،شناسایی کرده است.
در مورد آینده،هالزن خاطرنشان کرد که هر زمان که بشر یک پنجره جدید به سوی جهان باز کرده است،پیش‌بینی‌ها در مورد آنچه که بعد از آن می‌آید،نادرست بوده است.پیش‌بینی اینکه این[پروژه]چه دستاوردهایی خواهد داشت،غیرممکن است،اما همیشه در گذشته عالی بوده است،و دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم این بار هم متفاوت خواهد بود.
پایان.
منبع:
https://phys.org/news/2026-10-nobel-winner-halzen-years-october.html

تشریح تصویر زیر:
فرانسیس هالزن،برنده جایزه نوبل فیزیک،مغز متفکر پشت رصدخانه نوترینو آیس‌کیوب(IceCube)است.این رصدخانه،یک تلسکوپ است که در یک کیلومتر مکعب از یخ قطب جنوب قرار دارد و نوترینوها را شناسایی می‌کند.نوترینوها ذراتی هستند که جرم بسیار کمی دارند و به ندرت با سایر مواد تعامل می‌کنند.
#جایزه_نوبل
#نوترینو

@Einstein_astronomy