منصفانه نقد کنیم!

شب گذشته، ویدیویی پخش‌ شد و انتقادات و اتهاماتی را در پی داشت. بیشترین حجم انتقادات، راجع به برخی از تصاویر موجود در این پُست بود.

وقتی برای پیدا کردن تصویر برای این محتوا با گروه تولید محتوا تبادل‌نظر می‌کردیم تصاویر مختلفی پیشنهاد شد. از میان آنها،  تصاویر اعتراضات سال ۷۸ انتخاب شد.
  با این انتخاب، مطمئن بودیم دوباره آماج تهمت‌ها قرار خواهیم گرفت. اما چاره‌ای نبود. چون باید طبق ابتدایی‌ترین اصل رسانه، عمل می‌کردیم. یعنی ارتباط تصویر با محتوا و فهم سریع این ارتباط از سوی مخاطب.

مثلاً اگر تصویر اعتراضات جلیقه زردهای فرانسه یا اعتراضات جنبش ۹۹درصد امریکا، استفاده می‌شد، بدون شک، بی‌ربط به نظر می‌آمد یا اگر از تصاویر چهره‌های معروف در جریانات سیاسی استفاده می‌شد ما را متهم به جانبداری از طیف خاص می‌کردند و می‌گفتند به اسم استاد دارید هر کاری می‌کنید. (هرچند که در حال عادی هم ما را می‌نوازند)

در نهایت، تصاویر اعتراضات سال ۷۸ ، انتخاب شد چون چه بخواهیم چه نخواهیم این تصاویر، فارغ از هدف و نتیجه‌ی آن، به‌عنوان اعتراضات دانشجویی در ذهن‌ها باقی مانده و این یعنی همان اصل همه‌فهم‌بودن تصویر با محتوا. و همان مفهوم انتقاد تند و نفرت‌آور که در ویدیو به آن اشاره شده.

برای این‌که از این ویدیو سوگیری‌های سیاسی نشود در کپشن، موضوع ویدیو به صورت کلی توضیح داده شده تا سوءبرداشتی نشود. پیشنهاد می‌شود دوباره خوانده شود. (هرچند که شاید اراده بر نفهمیدن، بیشتر از فهمیدن است.)

می‌گویند پیدا کردن مصداق را به مخاطب واگذار کنید. این حرف درستی است. اما در همین ویدیو، مصداق انتقاد و اعتراضات نفرت‌آوری که همه به یاد داشته باشند چیست؟ شاید اگر از گل و بلبل و دشت و آسمان استفاده می‌شد الان مجبور نبویم دست به توضیح شویم!

رسانه استادصفایی، مانند خود استاد، وامدار هیچ جریان سیاسی نیست و نخواهد بود. و این اتهام که برخی پُست‌ها مانند ویدیوی اخیر،  عامدانه و با قصد سیاسی خاصی، انتخاب شده‌اند را به وجدان افراد و قضاوت الهی واگذار می‌کنیم.
ضمناً ما همچنان به نظر استاد صفایی ایمان داریم که:
توجیه، حماقت است و تضعیف، جنایت!