شاید زندگی آن‌قدرها هم که فکر می‌کنیم تحت کنترل ما نباشه…

اپیکتتوس یک استعاره‌ی جالب داره:
می‌گه زندگی شبیه یک نمایشنامه‌ست؛
نقشی که بهت می‌دن، لزوماً انتخاب تو نیست.

ممکنه نقش تو سخت‌تر باشه،
ممکنه با چیزهایی روبه‌رو بشی که اصلاً انتظارش رو نداشتی،
ممکنه بعضی اتفاق‌ها کاملاً خارج از کنترل تو باشن.

اما یک چیز هنوز دست توئه:
اینکه نقشت رو چطور بازی کنی.

تو انتخاب نکردی کجا به دنیا بیای،
چه خانواده‌ای داشته باشی،
چه اتفاق‌هایی برات بیفته
یا دیگران درباره‌ات چه فکری کنن.

اما در خیلی از موقعیت‌ها می‌تونی انتخاب کنی
با این شرایط چه واکنشی نشون بدی،
چه تصمیمی بگیری
و چه آدمی باشی.

شاید آزادی واقعی همیشه این نباشه که
«هر چیزی که می‌خوام اتفاق بیفته»؛
گاهی یعنی بتوانم در شرایطی که انتخابش نکردم،
هنوز انتخاب کنم چطور با آن زندگی کنم.


بخشی از صحبت های #دکتر_مکری