آنچه امروز پایان راه به نظر میرسد،صائب تبريزى:
ممکن است شکلِ خامِ آغازِ دیگری باشد.
هیچ دانهای با ماندن در شکلِ قبلیاش به درخت تبدیل نمیشود؛ تغییر، گاهی نامِ دیگرِ نجات است...
میوه ى پخته محال است نیفتد بر خاک
هر که دل بسته به این دار فنا نیمرس است
