دوصندلی , تنها پای در هوا بودند
دوصندلی که به فکر دو آشنا بودند

و روی میز دودفترچهءقدیمی وشیک
دواستکان و دو خودکارباعلامت بیک

توسالها سراین میز عشق ورزیدی
به هر بهانه به هر چیز عشق ورزیدی

حیاط _ حوصلهء خانه است _ می گفتی
حریم حرف دو دیوانه است _ می گفتی

لبم گشوده شدو حرف داغ پیدا شد
به یاد چشم تو بودم , چراغ پیدا شد

درخت وسوسه در فصل پنجمین رویید
مه مشاجره بین من و زمین رویید

شب تولد من بود  یا  تولد ماه ..؟!
درست خاطر من نیست با تولدماه

ستاره ها به سر شهر نقل  پاشیدند
درخت ها همه در طول باغ رقصیدند

کمند زلف تو افتاد  در خیابان ها
گره گره شده بر دست و پای انسان ها

ستاره , واکنش ماه  را  نشانم  داد
شهاب گمشده ای راه را نشانم داد

دلم  تبرک درگاه  دردها  شده  بود
تنم خمیده تر از پیرمردها شده بود

تنیده بود   مرا   عنکبوت تنهایی
اتاق پر شده بود از سکوت تنهایی

دو استکان , دو تداعی کنندهء دو نفر
_بنوش چای خودت را..._ وخندهء دونفر

دو صندلی که به فکر سوار ما بودند
دو صندلی که به رویش دو آشنا بودند

هنوز چشم تو از خواب اطلسی پر بود
همیشه خنده ی تو از سر تظاهر بود

لبت شکفته شد و حرف داغ پیدا شد
دلت شکست و سرگفتگوی ما وا شد ؛

زمانه صرف نظر کرده از ادامهء من
مرا  به  یاد  ندارد  شناسنامهء  من

منم   ترنم   لالایی  کتیبه ء   رود
شکوه زمزمهء  رود , در شب بدرود

همان عنایت آرام  آب  با  ریشه
تب رقم زدن عشق , پشت اندیشه

دلیل روشن تلفیق آب در آتش
صدای سوختن آفتاب در آتش

دقایقی که در اندیشهء زمان گم شد
همان پرنده که در چشم آسمان گم شد


چه شد که این همه دلتنگ و خسته ام ای مرد
برای کیست خودم را شکسته ام ای مرد؟

به آفتاب فرستاده ام دل خود را
به آب های جهان داده ام دل خود را

تو کاش شکل خودم , درلباس من بودی
برای درک من ای کاش کاش زن بودی

_ گریستی و دلم پشت میز پنهان شد
و هق هق ات پی _چایی بریز_پنهان شد

صدای گریهء قوری در استکان و بعد
نگاه دوخته بودی به آسمان و بعد

به ساز باد کم و بیش پرده می رقصید
هنوز روسری ات روی نرده می رقصید

تو چنگ بردی گیسوی بی خیالت را
ادامه  دادی   اندوه دیر سالت  را ؛

که من سوای همین گریه ها تو را دارم
که من به جان تو بعد از خدا تورا دارم

شکست بغض تو آرام و ریز ریز چکید
یکی دوقطرهء اشک تو روی میز چکید

به دست باد شب گیسویت هوا شده بود
یکی دو دکمه ی پیراهن تو وا شده بود ...

#زنده_یادسیدمحمدعلی_رضازاده
#حریم_حرف_دودیوانه
#ترانه_های_تمدن