که هر دو ریشه دواندیم و بیثمر بودیم...
این شعرم رو خیلی دوست دارم، چقدر واقعیه. این همه سال دویدن و سعی کردن و در نهایت بی ثمر بودن، مثل تنهایی، که شریکترین همراه آدمه ولی ثمری نداره....
Post #505
69
مردی در تبعیدِ ابدی (ا.ن.حبیب) شریک عمر منی ای درخت تنهایی که هر دو ریشه دواندیم و بیثمر بودیم... #حبیب @ehsannikouee6