غم‌انگیزترین بخش «شاهنامه»؟ به انتخاب من یک مصرع در نامۀ رستم فرخزاد، سپهسالار ایران در زمان یزدگرد سوم. نامه رستم به برادرش پیش از نبرد قادسیه البته مخلوطی است از پیشگویی‌های آخرالزمانی منسوب به جاماسب حکیم (داماد زرتشت)، تمهیدهای داستانی و احساسات شدید وطن‌دوستی. از جمله جایی که رستم فرخزاد از پایان کار خودش خبر می‌دهد:
که من با سپاهی به سختی درَم
به رنج و غم و شوربختی درَم
رهایی نیابم سرانجام ازین
خوشا بادِ نوشینِ ایران‌زمین
و آخ از این مصرع چهارم، آخ از حسرت هر چیز و خاطرۀ کوچکی از وطن، آخ از آن همه خاطره و شور و رنجی که در همین چند کلمه است، ... «خوشا باد نوشین ایران‌زمین»!
@ehsanname