➖از صبح دارم خبرهای سقوط هرات به دست طالبان را می‌خوانم، عکس‌ها را می‌بینم و به اهالی این شهر فکر می‌کنم. هرات شهری است در همسایگی (۱۲۰ کیلومتری مرز) ما که ریشه‌ها و خاطره‌های مشترک بسیاری با آن داریم. شهری که خاطرۀ خواجه عبدالله انصاری و جامی و امیر علیشیر نوایی و کمال‌الدین بهزادِ نقاش و بسیاری دیگر از بزرگان فرهنگ ما را در خود دارد؛ زمانی پایتخت ایران بوده (در دولت تیموری) و یکبار هم برای خاطرش با دولت بریتانیا جنگیدیم (در زمان محمدشاه قاجار). چند هفته‌ای بود که فضلای افغانستانی در مورد وضعیت این شهر هشدار می‌دادند. #محمدکاظم_کاظمی شاعر معاصر که خودش زادۀ هرات است، این شعر را در ششم تیرماه امسال سروده و منتشر کرده بود، و افسوس که خیلی زود شعرش معنا یافت:

به زودی قدرتِ بی‌قدرتان تسلیم خواهد شد
به جایش دولتِ بی‌دولتان تحکیم خواهد شد

جهان در قرن نو بر صفحۀ تقویم می‌رقصد
وطن آمادۀ برگشتن تقویم خواهد شد

به قانون خدا نانِ حلالی بود مردم را
که آن هم با قوانین بشر تحریم خواهد شد

قِرانی مانده از قرنی غریبی در کف ملت
که بین دزد خوب و دزد بد تقسیم خواهد شد

به تنظیمات اصلی بازمی‌گردد بشر آخر
و روی حالتِ «بل هم اضل» تنظیم خواهد شد

خدا می‌گوید آن چیزی که من گفتم نشد انسان
ملک می‌گوید آن چیزی که ما گفتیم خواهد شد!
@mkazemkazemi
@ehsanname
📸پیام‌‌هایی که دانش‌آموزان افغانستانی برای معلم خود ارسال کرده‌اند (+)