⚫️چهل روز گذشته است
چهل شبانه‌روز ماتم و رنج را زیستن
در پی نگاه آشنایی، چشمانی را جستن
زخم قلب را مرهم نیافتن
و آتش عشق خاموش را در تیرگی روز برافروختن…

زندگی از همان لحظه بازایستاد
که رویای زیستن در صدای شما جلوه‌گر شد؛
از نخستین حادثه، از همان سکوت پس از آن.

شما نامی در قاب تصویر نبودید؛
چراغی بودید که معنای ایستادگی را یادآور شد.
معنای زندگی بودید که اکنون در نفس‌های بریده‌ی ما جاری‌ست،
نوری که در روح فرسوده‌ی این خاک تجلی کرد.

اکنون، با دردی که سکوتمان را معنا می‌بخشد
و قلبی آکنده از اندوه،
یادتان را در جان و نامتان را در خاطر می‌سپاریم.

در این میان اما نامی‌ست که خاطر خانواده‌ی بزرگ پلی‌تکنیک را بیش از همه می‌آزارد؛
زهرا محمودپور، دانشجوی ارشد مهندسی برق،
که صدای حق طلبش در گلو شکست.
او که استواری‌اش یارای دل بی سپرش نبود.

چهلم او تنها یک روز نیست؛
روز عهد دوباره‌ی ماست برای حفظ یاد عزیزان‌مان،
برای پاسداشت آنچه زهرا و بسیاری دیگر جویایش بودند
اما سرنوشت، ردّ غمشان را در جای‌جای این خاک نشاند.

خاک شد پیکرش،
و جای خالی‌اش
حتی اگر از آسمان به جای باران آدم ببارد،
پر نخواهد شد.

🆔️@eeshora