🟢 توانایی ترامپ برای کاهش قیمت نفت با اظهارات کلامی (Jawboning) رو به کاهش است و دوران «معاملات مبتنی بر ترامپ» در بازار انرژی به پایان رسیده است.



🟢 شواهد کمّی کاهش تأثیرگذاری ترامپ

تحلیل‌ها نشان می‌دهند که تأثیر اظهارات ترامپ بر بازار نفت به طور سیستماتیک در حال کاهش است:

افت شدید واکنش بازار: در اوایل جنگ ایران، یک توییت تهدیدآمیز ترامپ می‌توانست قیمت نفت را تا ۷٪ در یک روز افزایش دهد. اما در اکتبر ۲۰۲۶، تهدید مشابه او («امضای آتش‌بس یا نابودی») تقریباً هیچ واکنشی در قیمت نفت ایجاد نکرد.
کاهش دامنه نوسان: دامنه نوسان روزانه قیمت نفت (تفاوت بین بالاترین و پایین‌ترین قیمت روز) به طور قابل توجهی در مقایسه با اوایل جنگ کاهش یافته است.
افت نقدینگی بازار: حجم موقعیت‌های باز (Open Interest) در قراردادهای آتی نفت برنت به پایین‌ترین سطح خود از مارس ۲۰۲۵ رسیده است. این نشان می‌دهد که معامله‌گران در حال خروج از بازار یا کاهش شدید حجم معاملات خود هستند.
تأثیر آماری معنادار اما کوتاه‌مدت: یک مطالعه با استفاده از مدل «سری‌های زمانی قطع‌شده» (ITS) نشان داد که قیمت نفت برنت بلافاصله پس از انتخاب مجدد ترامپ در سال ۲۰۲۴ ۵.۲۵٪ کاهش یافت. اما این مطالعه تأکید می‌کند که این یک واکنش کوتاه‌مدت به عدم قطعیت سیاسی بود و روند قیمت بعداً معکوس شد که نشان‌دهنده انعطاف‌پذیری بلندمدت بازار است.
تأثیر لحظه‌ای قابل اندازه‌گیری: تحلیلی بر روی حدود ۲۶۹ پست ترامپ در شبکه‌های اجتماعی نشان داد که نوسان قیمت آتی نفت در ۵ دقیقه پس از انتشار پست‌ها به طور میانگین ۰.۷۳٪ بوده است، در حالی که نوسان عادی بازار در همان بازه زمانی تنها ۰.۲٪ بوده است. این یعنی تأثیر لحظه‌ای اظهارات او حدود ۴ برابر نوسان معمول بازار است، هرچند این تأثیر با گذشت زمان کاهش یافته است.

🟢 دلایل کاهش تأثیرگذاری

چند عامل کلیدی باعث این کاهش تأثیر شده است:

فرسایش اعتماد و «خستگی از تیترها»: ترامپ در طول درگیری‌ها بارها سیگنال‌های متناقضی ارسال کرد (اعلام پیشرفت مذاکرات و سپس تشدید تنش‌ها). این «چرخش‌های مکرر» باعث شده معامله‌گران اظهارات او را به عنوان «راهنمای قیمتی غیرقابل اعتماد» تلقی کنند.
غلبه داده‌های «سخت» بر لفاظی‌ها: معامله‌گران به جای تمرکز بر اظهارات ترامپ، اکنون بر داده‌های فیزیکی عرضه مانند حجم جریان نفت از تنگه هرمز و موجودی‌های واقعی تمرکز می‌کنند. این داده‌ها قابل ردیابی و عملیاتی هستند و جایگزین گمانه‌زنی‌های مبتنی بر اظهارات شده‌اند.
محدودیت‌های واقعیت اقتصادی: ترامپ نمی‌تواند با حرف، هزینه‌های واقعی حمل و نقل، بیمه و لجستیک ناشی از جنگ را از بین ببرد. بازار می‌داند که بازگشت جریان نفت به تنگه هرمز به تنهایی برای بازگرداندن اطمینان کافی نیست.

🟢 جمع‌بندی

داده‌ها نشان می‌دهند که تأثیر کلامی ترامپ بر قیمت نفت از یک اوج اولیه، به دلیل فرسایش اعتماد، تناقض‌گویی‌های مکرر و در نهایت غلبه عوامل بنیادی و داده‌های فیزیکی عرضه، به طور سیستماتیک کاهش یافته است.



🔵 گفتار اقتصادی