ژولیا کریستوا در تازه‌ترین اثرش، «پیش‌درآمدی بر اخلاق زنانگی» که شامل مجموعه‌ای از مقالات و سخنرانی‌های او در سال‌های اخیر است، امر زنانه را در مرکز امر سیاسی قرار می‌دهد و نقش آن را در دوران دگرگونی انسان‌شناختی بررسی می‌کند.
این کتاب در امتداد مسیر چندصدایی و چندلایه‌ی کریستواست؛ سفری در قلمرو امر زنانه، از بدن تا زبان، از روان تا تاریخ.
عنوان کتاب در اصل برگرفته از سخنرانی او در افتتاحیه پنجاه‌ویکمین کنگره‌ی بین‌المللی روان‌کاوی (۲۰۱۹) است؛ جایی که کریستوا، رویکردی ساختارشکنانه نسبت به زن‌بودگی طرح می‌کند.
او نشان می‌دهد که «بیگانگی با فالوس»، «ادیپ دووجهی» و «دوگانگی روان‌جنسی»، در هویت زنانه، به شکلی متفاوت از مفهوم جنسیت (ژاندر) عمل می‌کنند.
به‌جای همسان‌سازی و تطبیق با هنجارهای مسلط، این ویژگی‌ها امر زنانه را تحریک می‌کنند و به آن توان دگرگون شدن و دگرگون کردن می‌بخشند.
کریستوا شکاف میان زیست‌شناسی و معنا را ــ شکافی که به انسان بودن گره خورده ــ به پرسش می‌گیرد و نشان می‌دهد باروری و اروتیسم زنانه چگونه پیوندهایی سیال، زنده و انعطاف‌پذیر می‌سازند.
در جلد سوم «نبوغ زنانه» گفته بود: هر سوژه، جنسیت خاص خود را می‌آفریند.
در این کتاب، این ایده گسترش می‌یابد:
امر زنانه نه یک نقش، بلکه فرایند خلق و تحول است.
او این را «زن‌بودگی دگرگون‌ساز» می‌نامد؛ نیرویی که بدون گسست کامل از هنجارها و ارزش ها، آنها را از درون متحول می‌کند و به مفاهیم زنده و پویا بدل می‌سازد.
کریستوا این اندیشه را در گفتگو با تاریخ ادامه می‌دهد:
از هانا آرنت تا ملانی کلاین و کلت،
از ترزا داویلا تا سیمون دو بووار،
از امیلی دو شاتله تا المپ دو گوژ و مادام رولان.
او نشان می‌دهد چگونه زن‌بودگی می‌تواند شورش علیه وضعیت موجود باشد؛
شورشی علیه منطق مسلط بازار، جامعه‌ی نمایش، و خشونت‌هایی که سیاست را از امکان خودش تهی کرده‌اند.
امر زنانه، در این نگاه، یک ظرفیت سیاسی زنده است.
نیرویی برای بازآفرینی رابطه با دیگری، زبان، میل و تاریخ.
Post #43
607
مدرسه پاریا Video