توی خیلی از کشورهایی که درگیر جنگ هستن، مثل اوکراین، تکنولوژی به داد مردم میرسه، نه اینکه علیهشون استفاده بشه. همون لحظه‌ای که خطر نزدیک میشه هشدار میدن، مسیر امن معرفی می‌کنن، میگن کجا محدوده خطره و کجا پناهگاهه، چطور میشه زنده موند و از کجا خبر درست گرفت. اینترنت رو قطع نمی‌کنن؛ تقویتش می‌کنن، چون جون آدم‌ها براشون مهمه.
مردم وسط بحران حق دارن بدونن چی شده، کجا امن‌تره، چطور باید خودشون و خانوادشون رو نجات بدن. اما اینجا انگار اولین، راحت‌ترین و همیشگی‌ترین تصمیم، فقط "قطع کردنه". اینترنت رو می‌بندن، روی ماهواره‌ها پارازیت میندازن و به اسم امنیت، مردم رو عمداً توی بی‌خبری و ترس نگه می‌دارن!
حدود ۴۰ روزه که تصویر قتل‌عام ده‌ها هزار انسان جلوی چشممونه. این جنایت‌هارو نتونستین با قطع اینترنت سرپوش بذارین، اما بازم در اولین ساعات از شروع جنگ سراغ قطع اینترنت رفتین. حقیقت شاید دیر برسه، اما همیشه راه خودشو باز می‌کنه.
نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم و نه بی‌حساب می‌مونه! هرچقدر می‌خواین زمین رو حفر کنین، اما راه فراری نیست و در برابر میلیون‌ها بازمانده، باید پاسخگوی ۴۷ سال رنج، درد و غارت باشین.
https://twitter.com/ircfspace/status/2027822901928263879
Post #9514
697
- 👍 1