𝖢𝖺𝗍𝖺𝗅𝗒𝗌𝗍

ملقب به لاو؛ 27 ساله،اهل پاتایا. دانشگاه ریاضیات کاربردی خونده و بعد از فارغ‌التحصیلی به‌عنوان معلم ریاضی وارد مدرسه شده. مدتی هم معاون بوده و به‌خاطر نظم، دقت و مهارتش توی مدیریت و ارتباط با دانش‌آموزها خیلی زود رشد کرده و حالا مدیر مدرسه سوپاناکون شده. آدم آروم و مهربونی‌‌عه؛ عاشق گل و گیاه‌‌ِ و بیشتر وقت‌های آزادش رو با پیاده‌روی‌های طولانی می‌گذرونه. یه گربه به اسم «روآ» داره و خیلی بهش وابسته‌ست. هنوز هم بعضی آهنگ‌های قدیمی براش مهمن؛ همون‌ها که یه زمانی با یه نفر گوش می‌داده و هیچ‌وقت حذفشون نکرده و الان با کتاب‌های فانتزیش مرورشون می‌کنه.

ملقب به امی؛ 26 ساله،اهل بانکوک. شخصیت عجولی داره و صبر کردن براش تقریباً غیرممکنه. دبیرستان ریاضی خوند، اما دانشگاه مدیریت آموزشی. معمولاً هر چیزی که بخواد، به دستش میاره؛ حالا هم به عنوان معاون مدرسهٔ سوپاناکون فعالیت می‌کنه. تا حالا دست رد به سینه‌ش نخورده و همین اعتمادبه‌نفس بالایی بهش داده. رابطهٔ طولانی‌ مدتی نداشته و تعداد رابطه‌های کوتاه‌ مدتش از دستش در رفته. بیشتر وقت‌ها خودخواهانه فکر می‌کنه و وقتی چیزی رو مال خودش بدونه، حاضر نیست به‌راحتی ازش بگذره. اما چی می‌شه اگر برای اولین بار، به دست آوردن یه دختر اون‌قدرها هم آسون نباشه؟

ملقب به اهم؛ 25 ساله،اهل بانکوک. فارغ‌التحصیل رشتهٔ تربیت بدنی و مربی تیم بسکتبال مدرسهٔ سوپاناکون. بیشتر وقتش رو توی زمین بسکتبال می‌گذرونه و به‌ندرت کسی اونو بدون یه توپ زیر بغلش یا یه لبخند روی صورتش می‌بینه. آشپزی براش راهیه تا ذهنش رو خالی کنه و بیشتر وقت‌ها کسی که غذاهاش رو می‌چشه، پور، دوست صمیمیشه. از اون آدم‌هاییه که حضورش، حتی بدون اینکه حرفی بزنه، حال و هوای هر جمعی رو عوض می‌کنه.

ملقب به جیمی؛ 30 ساله،اهل بانکوک. به اجبار خانواده مسیر رشته تجربی رو رفت، اما خیلی زود تبدیل شد به یکی از بهترین معلم‌های زیست منطقه. زندگی براش دو بخشه: کلاس و بیرون از کلاس. گاهی غیبش می‌زنه، شب‌ها توی بارها دیده می‌شه و صبح انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده، برمی‌گرده سر کارش. موتورسواری براش بیشتر از یه علاقه‌ست—یه جور فراره. وقتی سوار موتوره، از همه چیز جدا می‌شه؛ فقط خودش می‌مونه و سرعت و جاده‌های خالی بانکوک. با این حال، برای اولین بار پیشنهاد کار در یک مدرسه رو قبول کرد و وارد مدرسه‌ سوپاناکون شد.

ملقب به نامپینگ؛ 29 ساله،اهل اوساکا. تا قبل از دانشگاه در ژاپن زندگی می‌کرد، اما برای ادامهٔ تحصیل به تایلند مهاجرت کرد و همون‌جا موندگار شد. از سمت پدری تایلندی و از سمت مادری ژاپنی‌عه. از همون ابتدا به خاطر هوش و توانایی بالاش در یادگیری شناخته می‌شد، اما علاقهٔ اصلیش همیشه شیمی بود و حالا به عنوان معلم شیمی در مدرسه سوپاناکون تدریس می‌کنه. در اوقات فراغتش عاشق سفرهای کوتاهه و از کشف جاهای جدید لذت می‌بره. همچنین به انیمه و مانگا علاقه زیادی داره و این بخش از فرهنگ ژاپنی همیشه یکی از چیزهای مورد علاقه‌ش بوده. با وجود استعداد زیادی که داره، تیتی، بهترین دوستش، معتقده نامپینگ می‌تونست پزشک بزرگی بشه و داره توانایی‌هاش رو هدر می‌ده.

ملقب به پور؛ 28 ساله،اهل آیوتایا. عاشق اعداد و ارقامه و دنیا رو از دریچه‌ی فیزیک می‌بینه. معتاد قهوه‌ست و عکاسی از آسمون شب تنها سرگرمی‌ایه که هیچ‌وقت ازش خسته نمی‌شه. بیشتر وقت‌ها بی‌حوصله‌ست و از تدریس برای دانش‌آموزهای دبیرستانی خوشش نمیاد؛ برای همین اغلب بداخلاق و کم‌حرف به نظر می‌رسه. با این حال، دوستش اهم و مادرش اصرار کردن که امسال به عنوان معلم فیزیک وارد مدرسه سوپاناکون بشه و اون هم، فقط چون حوصله بحث کردن نداشت، بالاخره قبول کرد.

ملقب به تیتی؛ 27 ساله،اهل پوکت‌. عاشق ادبیات و تاریخ تایلند. شاید سر کلاس‌های ریاضی و فیزیک همیشه خوابش می‌برد، اما شاگرد اول استاد ادبیات محبوبش‌ بود. بخش زیادی از اوقات فراغتش رو صرف نوشتن شعرهای ناگهانی کرده و بهترین دوستش نامپینگ، هنوز هم اصرار به چاپ اون‌ها داره. موسیقی اولین و آخرین پناه اونه‌ و بین خودمون بمونه.. طراحی‌ش حرف نداره! سال گذشته رو کاملا بیکار بوده و الان به پیشنهاد نامپینگ، به عنوان معلم ادبیات وارد مدرسه سوپاناکون‌ شده.