بدم میاد، بدم میاد از اینایی که تا سرشون گرم میشه آدم رو فراموش میکنن، از آدمایی که موقع مود بدشون و تو تنهاییهاشون و بیکاریهاشون یادت میوفتن و تا چهارتا آدم میبینن جوگیر میشن و همچیز یادشون میره و ولت میکنن و میرن دنبال مسخره بازیهای خودشون.
اگر میدانستی. اگر میدانستی در این قلب کوچکِ وا مانده ی من چه مقدار عشق و محبت انتظارت را میکشد، اگر می دانستی چقدر این منِ تنها می تواند دوست داشتنت را مشق کند، بی شک احساس غرور میکردی. اما حیف حیف که دوست داشتن و عشق بی انتها هر آدمیزادی را فراری میدهد.