تنهایی آدم رو عوض میکنه ، چیزی ازت میسازه که هیچوقت نبودی بعضی وقتا اینقدر بی‌تفاوتی مثل یه سنگ یا اینقدر حساس مثل یه شیشه ، با خودت حرف میزنی و با خودت فکرمیکنی ، ساعتها به یه آهنگ تکراری گوش میدی ولی میدونی هیچوقت حفظ نمیشی ، شبا توی افکارت غرق میشی و خفه میشی فکرمیکنی و فکرمیکنی تا وقتی که خوابت ببره ، بعضی وقتا با خودم میپرسم شخصیتم باعث تنهاییمه ؟ یا آدمای اطرافم بی‌مصرفن ، در آخر آدمی ساخته میشه که نمیشناسمش ، هیچوقت نتونستم بشناسمش و درکش کنم . .